Dag 13, Taranto – Locorotondo en naar zee…

Vandaag zijn we naar de andere kant van de hak gereden.

Taranto op zich is niet zoveel aan. Een havenstad met veel industrie er om heen. De stad zelf een beetje smoezelig en ruw aan de randjes. Maar het museum voor archeologie is een must-see!

Grote stukken mosaiek vloer en heel veel complete vasen uit de oudheid, want deze plek van Italië was ooit eens van Griekenland. Ik denk dat dat voor de grexit-problemen was…

Maar voor dit alles zat iets anders: Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. Een soort bijenkorf-achtig warenhuis. Nou blijkt dat je daar ook kan parkeren. Ik ben voorstander van parkeergarages in Italië, omdat je dan geen zorgen hoeft te maken over hoe je moet parkeren. Dat gaat hier namelijk met kaartjes die je moet kopen bij de tabaksboer en die moet je dan openkrassen en achter je raam leggen… Allemaal in het Italiaans! Bij de parkeergarage is het betalen achteraf… Veel gemakkelijker!

Okay, waar was ik… O ja… De Coin! Blijkt de Coin te sluiten!!!!! Totale leegverkoop! Tot 80% korting!!! Als een rode lap op een stier! Voor mij was het allemaal niet zo bijzonder, maar voor Rob was het feest! Ik moest me maar even gaan vermaken, want hij was nog wel even bezig!

Nou… Ja…. Zeg… Dat heb ik dan maar gedaan. Tweede ontbijtje genomen en zitten wachten buiten de Coin. Toen hij er een na een drie kwartier weer aankwam viel de schade heel erg mee…

Toen zijn we richting het museum gelopen! De foto's staan hierboven!

Op de terugweg zijn we bij het plaatsje Locorotondo aangewipt. Het is een plaatsje in de categorie: “o, zo mooi, dat moet je gewoon zien”. Voor de rest valt er niet veel te zien in Locorotondo. Alleen dat het heel mooi is.

Het wordt ook wel het witte stadje van Puglia genoemd. Hier boven kan je zien waarom…

Weer terug bij ons huis waren we afgepeigerd. Het is 35' en we hebben twee plekken gedaan. Eerst zwembad en dan effe zitten en bij drinken!

De voordeurbel! Piero onze huisbaas! Of we vanavond meewillen met de boot naar Polignano a Mare. Nou spreekt de lieve man geen woord Engels en wij maar zeer gebrekkig Italiaans! (May van Boxel, waar ben je als we nodig hebben!) maar met Google Translate komen we er uit! Om 18.00u worden we gehaald!

Om klokslag 18.00u staat Piero voor onze deur. Hoezo Italianen zijn nooit op tijd! Of wij willen rijden… Tuurlijk joh.. Geen probleem. Eerst naar zijn zaak. Hij blijkt samen met zijn vrouw fotograaf te zijn. Later blijkt dat hij veel meer kan! Een beetje een moderne Michelangelo. Fotograaf, olijvenperser, botenregelaar en voor zijn uiterlijk een geweldige vrouw regelaar! Hij heeft een hele mooie vrouw!

We gaan samen met een toekomstig echtpaar foto's maken op de boot! We zijn gewoon extra gewicht dat de boot rustig moet houden! Nee, natuurlijk niet! Samen gaan we de boot in! Polignano is wonderschoon! Dat hadden we gewoon gemist!

Het dorpje staat op de rand van het land en het hoogte verschil is op sommige plekken meer dan 50 meter! Er zitten allemaal grotten onder en daar varen we in om foto's te maken.

Heel mooi Piero maakt ook wat foto's van ons… Helaas hadden we onze make-up dame net vrij gegeven deze dag… Het zal ons benieuwen!

Twee dingen over Polignano die je moet weten:

  1. Het de plaats voor de Red Bull schoonspring wedstrijden. Duikers springen van het dorp af zo de zee in. Schijnt erg gevaarlijk te zijn.
  2. Het liedje met daarin Volare oho van Domenico Modugno gaat over Polignano. De hemel die blauw geverfd is.

Om 8 uur waren we moe maar voldaan weer thuis! Wat een mooie dag!

Ik spreek je…

 

Dag 3, zon, zee en strand

En de subt-titel moet natuurlijk zijn: “en verbrand…”. Dat kan ook bijna niet anders, want zon hebben we in Nederland nog niet gezien.

We zijn vandaag lekker in de buurt van het huis gebleven. Lekker naar het strand en heerlijk een beetje in de zon en een beetje in de schaduw. Het was gelukkig ook nog wat bewolkt en dat hielp. De temperatuur liep lekker op en je bent zo verbrand. Nu valt het gelukkig nog mee. Rob wat op zijn benen en mijn schouders zijn wat rood.

Het strand waar we gelegen hebben heet heel toepasselijk california beach. Vraag me niet waarom, maar het zal te maken hebben met doelen die ze willen behalen…

God wat was het uitzicht heerlijk! Het kost je een ongemakkelijke nacht, maar het was erg leuk om te zien.

Ik spreek je later…

 

Dag 2, Pompeii

Onze vlucht was vertraagd en het duurde allemaal wat langer dan gehoopt, maar uiteindelijk zijn we aangekomen in Napels.

Ook hier was het weer, voor de tijd van het jaar, van slag. Wat wel lekker is voor de overgang, maar het vakantie gevoel een beetje te niet deed. Het regende!

De autoverhuur was een ervaring die we maar al te goed kennen. Ongeïnteresseerd personeel die het belangrijker vinden om met hun collega te praten en op de mobiel te kijken dan de klant goed te helpen. Europcar heeft hier echt nog wel iets te leren. Toen we eindelijk de auto hadden waren we zo afgestompt dat we eigenlijk alleen maar weg wilden. Het was al donker en het miezeren was overgegaan in regen. We hebben de auto niet meer gecontroleerd. Later blijkt dat dit dom is.

De rit naar Pompeii is goed verlopen, maar hadden direct weer door dat italianen zodra het regent niet meer auto kunnen rijden.

Bij het hotel komen we bij het uitstappen er achter dat de linkerspiegel stuk was. Wij balen! Dat hebben ze niet gezegd bij de balie. Godsamme!

Wij bellen met het kantoor. Het antwoord is: als je van het plein bent afgereden, dan is de auto van jou… Genaaid dus! Ondertussen is het half tien en we hebben nog niet gegeten. Dat gaan we nu eerst maar eens doen. Ons verlies dan maar nemen.

Pompeii (het nieuwe gedeelte) is een grote touristtrap. Goedkope gokhallen en minder goede restaurants. Ach de pizza is binnen te houden en is beduidend beter dan die van de Appie. Dus klagen doen we niet. We zijn gesloopt en moe, dus we gaan richting bed.

Tijdens het in slaap vallen realiseer ik mij dat ik iets gelezen heb over een linkerspiegel in het contract. In het nederlands… Blijkt de spiegel en andere krassen gewoon op het contract te staan… Dat hadden ze wel eens mogen zeggen. En ik had het beter moeten checken!

De volgende dag zijn we vroeg opgestaan en hebben vroeg ontbeten. Op naar de ruïnes. Er komen namelijk hele busladingen op af en dan kun je beter vroeg beginnen. Dan heb je een beetje ruïne voor jezelf.

De eerste twee uurtjes waren heerlijk rustig. We hadden Pompeii bijna voor ons zelf! Daarna lieten ze bus lading na buslading Chinezen los in Pompeii. Ze klommen overal op (wat niet mag), ze schreeuwen de hele toko bij elkaar (wat niet erg netjes is) en ze spugen heel Pompeii onder (wat erg goor is). Ze zeggen wel eens dat wij Nederlanders in het buitenland te horen zijn…. Bij de chinezen vergeleken… Zijn wij muisjes!

Rond 12 uur waren we klaar met het hele circus en zijn we in de auto gestapt richting Vietro sur Mare. 20 minuten rijden. Het ligt in de baai van Salerno.

De blauwe stip dat zijn wij!

Het hotel is heerlijk. Mooie kamer met uitzicht op zee. Het ontbijt is erg goed en we zitten met uitzicht over zee op de eerste rang!

Vandaag gaan we niet zo veel meer doen. Een beetje rondkijken in het dorpje en ergens gaan eten op de n duur… Eerst aan de aperativo!

Ik spreek je later…

 

Dag 14, update

Geweldig!

Meer kan ik niet van maken. Het eiland waar we naar toe gingen was er een van de categorie Bounty eilanden. Blauwe zee en een mooi strand. Water van lichaamstemperatuur en snorkelen maar. Veel mooie vissen gezien in scholen kwamen ze voorbij. Groene, gele, fel blauwe en alle kleuren tegelijk! Weinig rood, maar dat mocht de pret niet drukken.

Op de heen weg zijn we nog dolfijnen tegen gekomen en het schijnt dat er op dit eiland ook heel veel luiaarden zitten (naast ons dan)…

Al met al een geweldige dag. We zijn allebei heerlijk rozig en loom. We hangen nu wat in de hangmat en op de schommelstoel. Vanavond laten we het eten maar weer eens klaarmaken. De Firefly is open en we hebben gereserveerd om 19.00u zitten wij daar!

Mocht je trouwens wat gewhatsappd hebben. Het data tegoed is even op. Morgen gaan we Bocas town om op te laden…

Ik spreek je later…

 

Dag 14, isla Zapatilla

Vandaag gaan we snorkelen. Capitain Rikky komt ons om 9 uur halen en dan zijn we rond 16.30u weer terug. Het zal mij gaan benieuwen. We hebben gesnorkeld op het Great Barrier Reef in Australië en dit schijnt net zo mooi te zijn. Isla Zapatilla schijnt de locatie te zijn om te gaan snorkelen! (Op de kaart boven zitten wij op het blauwe puntje en we gaan naar het rode piefje (klik op foto om te vergroten))

Ik spreek je later…

 

Dag 13, Bocas Town

Vandaag stond het ontdekken van Bocas Town op het menu. Dit is de hoofdplaats van de Bocas del Toro eilandengroep en ook de grootste plaats in de verre omgeving. Hier doe je de boodschappen. Die trouwens op Bastimentos godsgruwelijk duur zijn. Of we worden genaaid waar we bij staan, maar de prijzen staan er echt op… Hoe die arme mensen het allemaal doen… Ik weet het niet.

Maar goed focus van Dijk! Bocas town. Het is niks! 1 straat met veel surf, dive en zwemstores en dat is het. Veel touroperator die echt iedere keer vragen of we toch misschien niet met ze willen gaan snorkelen, want duiken dat kunnen we toch niet.. Die komen niet meer boven zullen ze wel denken! Maar drijven dat kunnen ze prima!

Wat heel leuk was dat er veel restaurantjes waren en plekken om wat te drinken of te eten. Dat hebben we nog niet zo veel gezien hier in Panamá. Er was ook een heeeeeel duur winkeltje met allemaal lekker spullen! Vol met amerikanen natuurlijk (en wij) die daar hun geld aan het spenderen waren. Heerlijk broodjes en lekkere salades. Locale lekkernijen… Je kent het vast! Dus daar maar aan de second breakfast (met dank aan LotR).

Daarna om weer wat af te koelen een papaya, banaan en limoen smoothie. Weer wat verder gelopen en bij de bank geld proberen op te nemen… Krijgen we van de automaat terug dat 'ie toch echt niet gek is en ons geld gaat geven als er niet genoeg op de rekening staat. Wij hem duidelijk proberen te maken dat er toch echt genoeg op staat, maar niks hoor niet te vermurven! Wij op hoge poten naar binnen blijkt dat er een storing is in de communicatie… Wanneer dat verholpen wordt? Geen idee! Wij maar terug vallen op ons nood geld! Dat werkt altijd!

Daarna hebben we in het restaurant Barracuda heerlijk gelunch! Eindelijk vis! Je verwacht dat er mee doodgegooid wordt. Maar niets is minder waar! Je ziet geen visboer en vis in de supermarkt en restaurants… Veel vlees en bijna geen vis? Onbegrijpelijk. Maar ja als je het voor je deur hebt liggen ga je natuurlijk ook niet naar de supermarkt. Mensen vangen hier hun eigen eten als het om vis gaat!

We hadden een heerlijke Red Snapper! Goed gekeurd door Carolyn (de vrouw van Geert Albert). Daardoor hoeven we vanavond niet te koken en doen we het met een lekkere salade en stokbrood van de dure winkel in Bocas Town.

We zitten nu op ons terras (deck) en kijken uit op een geweldige zonsondergang. Je merkt wel dat het regenseizoen er aan komt, want er zijn veel meer wolken en af en toe een sputter…

Ik spreek je later…

 

Dag 11, Casa Roca

We zijn na een rit van 6 uur aangekomen op onze nieuwe lokatie. Mooi met een heerlijk uitzicht op zee! De Atlantische Oceaan letterlijk aan je voeten!

We zijn rond 9 uur vertrokken van La Barquete. In David getankt en dan door naar de andere kant van Panama. Door de bergen en de wolken. Voor het eerst sinds lange tijd was de temperatuur weer eens onder de 25 graden. Heerlijk, maar benauwd. Je kon duidelijk zien dat de route die we reden touristischer was. Er was op een gegeven moment een koffieshop aan de kant van de weg. De eerste die we gezien hebben. Dus we zijn direct gestopt en hebben een heerlijke kop koffie gedronken met iets erbij. Mevrouw een grote fooi gegeven met de boodschap… ga zo door!

In Almirante was het een beetje hectisch. Je werd bijna uit je auto getrokken om je naar een boottaxi te slepen. Ook parkeren kon je tegen betaling echt bij iedereen in de tuin wel doen. We zijn ook de eerste keer echt lastig gevallen door een bedelend jongetje. Uiteindelijk even met vingertjes tussen de deur en weg was 'ie (nee, natuurlijk niet… Maar had gekund… Hij was erg irritant). We zijn hard gebleven bedelen moet je niet bevorderen! We hebben een lokaal schooltje opgericht en pennen uitgedeeld. ( nee, ook niet… Maar had gekund als we meer tijd hadden gehad) wat we wel hebben gedaan is de lokale middenstand gespekt met de aanschaf van een broodje met Amerikaanse gore kaas.

We hadden van te voren geregeld waar we moesten zijn en waar we moesten parkeren. Dus het hele feest van hier moet je zijn. Ging aan ons voorbij!

In de boot met de eigenaar van het huis gebeld. Hij stond ons op te wachten op de pier op het eiland Isla Colon. Vandaar uit zijn we door gegaan met de boot naar Isla Bastimenos. Dit is een rustiger eiland en ligt op 5 minuten van het grote eiland af. Veel beter voor ons oudjes.

Nadat we wegwijs gemaakt zijn in het huis. Hebben we een biertje gedronken op onze nieuwe veranda. Dit ligt op eerste verdieping. Dit is eigenlijk standaard in deze gebied. Dit is om de griezelige beesten een beetje uit je huis te houden. Het uitzicht is geweldig!

Zo nu gaan we eerst een koken en dan rum-colaatjes drinken tot diep in de nacht!

Ik spreek je later…

 

Dag 10, vast ritueel

Toch wel heerlijk zo. Ik zit hier in mijn pyama op de veranda uit te kijken over de Pacifische Oceaan. Dat heb eigen de afgelopen week elke ochtend gedaan. We krijgen van Craig rond 7 uur onze wake-up coffee. Die is heerlijk trouwens! Mocht je van koffie houden is Panama geen verkeerde plek voor een vakantie. We rommelen dan heel langzaam van bed en gaan onze koffie drinken. Ik zit dan meestal zo dat ik kan uitkijken. Het ligt een beetje aan het tij hoe mooi de golven zijn. Op dit moment is het water net zover dat het op de eerste zandbank slaat. Dat gebeurd dan met veel geweld. Alsof er iets ontploft. Je ziet dan van die mooie barrel golven. Je weet wel waar ze altijd op surfen!

Nou dat houden we makkelijk een uurtje vol en dan wordt ons ontbijt geserveerd. Vaak gaan we dan wat doen. Behalve als we daar geen zin in hebben 😉

Vandaag gaan we een stukje toeren en wat dorpjes in de omgeving bekijken. Daarna gaan we naar Davíd om nog wat inkopen te doen. En dan gaan we beginnen met inpakken voor de volgende halte. Ik hou je op de hoogte van de ontwikkelingen!

Ik spreek je later…

Ps. Pasen is hier trouwens veel groter als bij ons. Vanaf woensdag mogen er geen sigaretten en drank meer worden verkocht. De kinderen zijn vrij tot vandaag. Goede vrijdag en paaszondag zijn dagen dat veel mensen naar de kerk gaan. Panama is een gelovig land.