Dag 14, Toscane en hitte

Vandaag zijn we van de Le Marche naar de Toscane gereden. De temperatuur is gestegen van 31 gr tot 42 gr. We zweten ons een een bult en nu helaas geen airco om het te dempen, maar daar door wen je er wel sneller aan. Hopen we dan maar weer.

Twan en Annemarie waren op tijd vertrokken en waren om 3 uur bij het Europapark.

Wij zijn om half negen vertrokken en hadden tijd genoeg om binnen door te rijden. Een hele mooie tocht door de Dolomieten(apenijnen?). We waren om 12 uur op de nieuwe, oude locatie…. Bij Lisa!

Uitgepakt en heerlijk het zwembad ingedoken! Om 7 uur stond het buffet klaar en dat was heerlijk. We zweten ons alleen een bult… Het is nu 10 uur en het is nog steeds erg warm!

Ik spreek je…

 

 

Dag 11, Casa Roca

We zijn na een rit van 6 uur aangekomen op onze nieuwe lokatie. Mooi met een heerlijk uitzicht op zee! De Atlantische Oceaan letterlijk aan je voeten!

We zijn rond 9 uur vertrokken van La Barquete. In David getankt en dan door naar de andere kant van Panama. Door de bergen en de wolken. Voor het eerst sinds lange tijd was de temperatuur weer eens onder de 25 graden. Heerlijk, maar benauwd. Je kon duidelijk zien dat de route die we reden touristischer was. Er was op een gegeven moment een koffieshop aan de kant van de weg. De eerste die we gezien hebben. Dus we zijn direct gestopt en hebben een heerlijke kop koffie gedronken met iets erbij. Mevrouw een grote fooi gegeven met de boodschap… ga zo door!

In Almirante was het een beetje hectisch. Je werd bijna uit je auto getrokken om je naar een boottaxi te slepen. Ook parkeren kon je tegen betaling echt bij iedereen in de tuin wel doen. We zijn ook de eerste keer echt lastig gevallen door een bedelend jongetje. Uiteindelijk even met vingertjes tussen de deur en weg was 'ie (nee, natuurlijk niet… Maar had gekund… Hij was erg irritant). We zijn hard gebleven bedelen moet je niet bevorderen! We hebben een lokaal schooltje opgericht en pennen uitgedeeld. ( nee, ook niet… Maar had gekund als we meer tijd hadden gehad) wat we wel hebben gedaan is de lokale middenstand gespekt met de aanschaf van een broodje met Amerikaanse gore kaas.

We hadden van te voren geregeld waar we moesten zijn en waar we moesten parkeren. Dus het hele feest van hier moet je zijn. Ging aan ons voorbij!

In de boot met de eigenaar van het huis gebeld. Hij stond ons op te wachten op de pier op het eiland Isla Colon. Vandaar uit zijn we door gegaan met de boot naar Isla Bastimenos. Dit is een rustiger eiland en ligt op 5 minuten van het grote eiland af. Veel beter voor ons oudjes.

Nadat we wegwijs gemaakt zijn in het huis. Hebben we een biertje gedronken op onze nieuwe veranda. Dit ligt op eerste verdieping. Dit is eigenlijk standaard in deze gebied. Dit is om de griezelige beesten een beetje uit je huis te houden. Het uitzicht is geweldig!

Zo nu gaan we eerst een koken en dan rum-colaatjes drinken tot diep in de nacht!

Ik spreek je later…

 

Dag 8, aapjes kijken

Vandaag zijn we naar Alouatta Sancuary geweest. Dit een plek in de jungle waar ze op kleine schaal proberen de Houwler Monkeys terug te begeleiden naar de wildernis. Deze apen worden veel verkocht door handelaren als huisdier of nog erger als voedsel. Deze dieren worden dan bij deze opvang gebracht en zij proberen deze dieren weer terug te krijgen naar de natuur. Dat lukt soms wel en soms ook niet. De dieren zijn soms te ver heen en dan worden ze opgevangen en wordt er gekeken wat de dieren nog aan kunnen.

Maar goed hoe is de dag verlopen. Om zeven uur staat onze koffie klaar om de dag mee te starten, daarna was het ontbijt rond acht uur. Heerlijke american pancakes (nee, gas niet jouw recept, maar ook erg lekker!) na het ontbijt zijn we in de auto gestapt, want onze afspraak was om 10 uur en we moesten nog een behoorlijk stuk rijden. Ook een stuk off road en dat was natuurlijk ook de bedoeling van deze auto! We zijn eerst 35 kilometer teruggereden naar Panama Stad en daarna links af richting de Sancuary. Zonder 4×4 aandrijving had je dit echt niet gered! We moesten echt alle kanten op om de weg te kunnen volgen.

Bij de Sancuary aangekomen moesten we ons zelf binnenlaten en door rijden naar het hoofdgebouw. We werden al direct begroet door de eerste aap. Een hele kleine capucijner? aap. Heerlijk knabbelent aan een tak en heerlijk in de zon.

Nadia kwam naar beneden lopen en heeft ons een beetje voorgesteld aan iedereen. Het is een onderzoeksstation die gebruik maakt van vrijwilligers en studenten om de boel draaiende te houden. Ze doen onderzoek naar het gedrag van apen en ze proberen de verbindingsroute te blijven tussen twee grotere stukken oerwoud die van elkaar gescheiden dreigen te worden waardoor de kans op uitsterven gewoon veel groter wordt.

We hebben gezien hoe ze de apen voeden en hoe ze kleine aapjes opvoeden tot zelfstandige apen. Daarnaast zijn we een heerlijk stuk in het oerwoud wezen wandelen. Stikheet, maar wel erg mooi! Vlinders ongelofelijk zo mooi en groot!

Daarna hebben we met de mensen van het station geluncht. Erg lekker, maar wel erg vroeg. Zij zijn natuurlijk al op vanaf 5 uur. Ja dan lust je wel wat om 11 uur…. Wij hadden alleen kort geleden uitgebreid geluncht. Ach ja je offert je wel weer op, toch!

Na de lunch hebben we nog gekeken hoe de apen werden gevoerd en zijn we weer teruggereden naar huis.

Ik kan je vertellen. Er is niets zo lekker als een zwembad na een jungle trek!

Ik spreek je morgen weer…

 

Dag 7, thuis…

Vandaag blijven we op de lokatie. Het is te mooi weer en alles is gesloten. Het schijnt in dorpen en steden ook erg druk te zijn met allerlei kerkgangers. Optochten en processies zijn er in deze omgeving niet. Het schijnt daarvoor veel te warm te zijn.

Ik zal jullie vandaag wat vertellen over onze gastheren. Bill en Craig. Vandaar BC Beach House! Het zijn twee amerikanen die uit America weggegaan zijn om hier hun geld te gaan verdienen. Ze hebben dit huis gekocht en hopen hier ooit zelf te kunnen wonen. Ik denk alleen dat Craig het hier niet volgaat houden, want hij zweet zich de hele dag een slag in het rond. De deuren van het huis zitten ook potdicht en de airco staat de hele dag aan. Binnen is het dus een aangename 25 graden en zodra Craig naar buiten komt loopt het er in stromen uit! Kom op Craig deuren open, airco uit! Doe eens iets minder amerikaans en wen eens aan het klimaat!

Bill zien we niet zo veel. Wat hij de hele dag doet is een raadsel. Er schijnen nog een aantal condo's te zijn waar zij ook in zitten… Misschien is hij daar. We zien Bill alleen als er gekookt moet worden. Dan komen de echte amerikaanse hoeveelheden op tafel. Je kan er gemakkelijk 4 man mee voeden. Het is allemaal erg lekker hoor, maar veelste veel. De helft was goed geweest. Maar goed het is all inclusive dus je eet maar door! Het schijnt dat je met dit soort vakanties ook aan moet komen. We gaan thuis wel weer op dieet.

Het huis is erg mooi. Niet helemaal onze stijl. Veel riet, kleedjes en van dat strandhout… Een beetje een gemaakte beachstyle. Ach het is mooi gedaan en daar het om! We zijn van alle gemakken voorzien. Netflix (amerikaans) en prima internet, maakt het leven tot een feest (netflix staat op naam van ene Tony… Wie dat dan weer is??? We hebben geen kelder… Je weet maar nooit). Alleen zitten we niet binnen om films te kijken. Het huis staat pal aan het strand en het strand is leeg. Er is niemand! 19 mijl aan ononderbroken mooi zwart strand! Je hoort continu de golven op het strand slaan en je ziet de zoute nevel naar de huizen trekken! We hebben daar naast een heerlijk zoetwater zwembad! Met uitzicht op zee! En een heerlijk windje van de pacific! Mochten we ooit nog de miljoen winnen… Dan weet ik het wel!

Binnen een mooie grote woonkamer met een lekker bank en stoelen voor een grote (amerikaanse) TV.

Een heerlijke badkamer met een bubbelbad en afzonderlijke douchruimte!

Ik weet het niet hoor! Maar beter? Ik moet het nog gaan vinden!

Morgen gaan we iets geweldigs doen! Ik hou je op de hoogte!

Ik spreek je later…

 

Dag 5, David en terug

Na een heerlijk ontbijt…

zijn we naar het plaatsje David geweest. Nou ja plaatsje… Het is de tweede stad van Panama. Er wonen zo'n 130.000 mensen. Dat is te merken. Het is druk vol en erg rommelig (lees: vies). Wat volgens mij ook een probleem is dat iedereen in de plaats zoekt naar een parkeerplaats. Parkeergarages hebben ze echt nog nooit van gehoord en het rijden/parkeren is echt het recht van de sterkste. Als je de grootste auto hebt mag je voor… Wij mogen vaak voor!

David is een plaats waar eigenlijk niet te veel te zien is. Er zijn geen historische bezienswaardigheden of mooie gebouwen. Gewoon een arbeidersstad die worden gebruikt als doorvoerpunt naar Costa Rica en ook weer naar Panama. Het bestaat eigenlijk bij de gratie van de PanAmerican Highway.

We zijn eigenlijk ook snel uitgekeken. Paar winkeltjes in en wat mensen kijken en dan loopt de temperatuur langszaam maar zeker steeds hoger op. Je krijgt steeds meer zin om het zwembad in te duiken. Dat hebben we ook maar gedaan.

Tijdens de lunch hebben we onze eerste aardbeving meegemaakt in Panama… Nou ja meegemaakt. Craig kwam op een gegeven moment binnen met de mededeling hebben jullie hem ook gevoeld? Nou, nee wat? Blijkt er een aardbeving van 4.5 op de schaal van Richter geweest te zijn! Nou wij zijn okee hoor. Meer dan okay!

Met dat laat ik jullie ook vandaag weer achter met een mooie foto van onze omgeving.

Ik spreek je later…

Dag 3, wakker worden

Goedemorgen.

Na een heerlijke nacht wakker geworden in onze B&B in de buurt van Pedasi. Het is de hele nacht niet onder de 25 graden geweest. Dat is wel even wennen. Aan het einde van de nacht viel ook de stroom nog uit en hield dus de ventilator er ook nog mee op. Gelukkig is het droge seizoen bijna ten einde dus de mosquitos zijn nauwelijks aanwezig.

Een ander voordeel was dat ik de zee kon horen en dat heeft toch ook wel iets. Heel rustgevend. Heb daarna ook nog heerlijk verder geslapen.

Nu zit ik op het terras en kijk uit over het landgoed van de eigenaar. Ik hoor veel vogels schreeuwen om aandacht. Ik zou zeggen kom langs en stel je voor.

Ik ga nog even genieten van de rust en ik laat je alleen met de foto van mijn uitzicht.

Ik spreek je later….

 

Dag 14 Wandeling naar Montone en relax…

Vandaag zijn we de calorieën aan het wegwerken. Een wandeling de berg op en af naar het plaatsje waar we op uitkijken. Behoorlijk berg op in 34 graden, maar wel een mooie wandeling.

Het plaatsje zelf is te picture perfect! Om daar toch een huis te hebben en dan 's ochtends naar het plein te lopen voor een cappo en een dolci.

De honden die we onderweg gezien hebben zijn jachthonden die buiten het seizoen hier worden gestald. Een soort caravanstalling voor jachthonden.

Trouwens die calorien zitten er al weer op hoor, want in Montone hebben we natuurlijk wel een cappuccino en een dolce genomen.

Ik spreek je…

 

Dag 13 Mercantado dell’ usato, Trestina

Vandaag was het de dag van de rommel. We zijn in Trestina naar de rommelboer geweest. Heerlijk rommelen in andermans troep. Oude banken, oude radio's, televisies met een ouderwetse beeldbuis en gewoon veel oude meuk. Jammer genoeg kunnen we niets meenemen en echt iets kleins, leuks hadden ze dan weer niet.

Het heeft de afgelopen nacht geregend en dat betekent dat het vandaag 22 graden is. Dat is een verademing na de temperaturen van de afgelopen dagen. Je ziet mensen ook echt allemaal buiten zitten en met elkaar praten over schuttingen en heggen. Geweldig om te zien al die oude oma's en dikke mamma's die op een stoel in de tuin zitten naar lucht te happen. Geweldig!

Ik spreek je…