Dag 3, zon, zee en strand

En de subt-titel moet natuurlijk zijn: “en verbrand…”. Dat kan ook bijna niet anders, want zon hebben we in Nederland nog niet gezien.

We zijn vandaag lekker in de buurt van het huis gebleven. Lekker naar het strand en heerlijk een beetje in de zon en een beetje in de schaduw. Het was gelukkig ook nog wat bewolkt en dat hielp. De temperatuur liep lekker op en je bent zo verbrand. Nu valt het gelukkig nog mee. Rob wat op zijn benen en mijn schouders zijn wat rood.

Het strand waar we gelegen hebben heet heel toepasselijk california beach. Vraag me niet waarom, maar het zal te maken hebben met doelen die ze willen behalen…

God wat was het uitzicht heerlijk! Het kost je een ongemakkelijke nacht, maar het was erg leuk om te zien.

Ik spreek je later…

 

Dag 13, Senigallia en afscheid

Vandaag was de laatste volle dag in onze tweede lokatie. En ook het einde van onze tijd samen met Annemarie en Twan (+ kids).

Vanochtend zijn we begonnen met een heerlijke ochtend in het zwembad. Lekker poedelen en een beetje in de zon liggen. Ik moet een beetje gaan uitkijken, want ik begin steeds minder op de foto in mijn paspoort te lijken… Straks mag ik nederland niet meer in!

Op ons verlanglijstje stond nog 1 plek en dat was Senigallia. Dit is een badplaats aan de adriatische kust. Dat wilden wij wel een zien… Het is,op ongeveer 30 minuten afstand van onze “thuisplaats” dus dat is goed te doen.

Ik kan je meedelen dar Senigallia goed te doen is. Het heeft een beetje de sfeer van Scheveningen met de geur van pizza! Prima combi dus.

Het strand is overvol en dat vinden de italianen geweldig dus die drommen in grote getale naar het strand. Strandbedje na strandbedje is gevuld met in meer of minder mate bruine mensen. (Ps. De foto is van een rustiger stukje van het strand)

Toen we weer thuis waren heerlijk mog een zwem en daarna dineren met Twan en Annemarie en de kids. Heerlijk gegeten. twan en ik hebben de beef steak genomen erg lekker.

Morgen vroeg om 7 uur de wekker en dan inpakken en rustig aan naar Montespertoli. Hier is alles zo als we het al kennen…. Heerlijk rustig!

Ik spreek je morgen….

 

Dag 7, thuis…

Vandaag blijven we op de lokatie. Het is te mooi weer en alles is gesloten. Het schijnt in dorpen en steden ook erg druk te zijn met allerlei kerkgangers. Optochten en processies zijn er in deze omgeving niet. Het schijnt daarvoor veel te warm te zijn.

Ik zal jullie vandaag wat vertellen over onze gastheren. Bill en Craig. Vandaar BC Beach House! Het zijn twee amerikanen die uit America weggegaan zijn om hier hun geld te gaan verdienen. Ze hebben dit huis gekocht en hopen hier ooit zelf te kunnen wonen. Ik denk alleen dat Craig het hier niet volgaat houden, want hij zweet zich de hele dag een slag in het rond. De deuren van het huis zitten ook potdicht en de airco staat de hele dag aan. Binnen is het dus een aangename 25 graden en zodra Craig naar buiten komt loopt het er in stromen uit! Kom op Craig deuren open, airco uit! Doe eens iets minder amerikaans en wen eens aan het klimaat!

Bill zien we niet zo veel. Wat hij de hele dag doet is een raadsel. Er schijnen nog een aantal condo's te zijn waar zij ook in zitten… Misschien is hij daar. We zien Bill alleen als er gekookt moet worden. Dan komen de echte amerikaanse hoeveelheden op tafel. Je kan er gemakkelijk 4 man mee voeden. Het is allemaal erg lekker hoor, maar veelste veel. De helft was goed geweest. Maar goed het is all inclusive dus je eet maar door! Het schijnt dat je met dit soort vakanties ook aan moet komen. We gaan thuis wel weer op dieet.

Het huis is erg mooi. Niet helemaal onze stijl. Veel riet, kleedjes en van dat strandhout… Een beetje een gemaakte beachstyle. Ach het is mooi gedaan en daar het om! We zijn van alle gemakken voorzien. Netflix (amerikaans) en prima internet, maakt het leven tot een feest (netflix staat op naam van ene Tony… Wie dat dan weer is??? We hebben geen kelder… Je weet maar nooit). Alleen zitten we niet binnen om films te kijken. Het huis staat pal aan het strand en het strand is leeg. Er is niemand! 19 mijl aan ononderbroken mooi zwart strand! Je hoort continu de golven op het strand slaan en je ziet de zoute nevel naar de huizen trekken! We hebben daar naast een heerlijk zoetwater zwembad! Met uitzicht op zee! En een heerlijk windje van de pacific! Mochten we ooit nog de miljoen winnen… Dan weet ik het wel!

Binnen een mooie grote woonkamer met een lekker bank en stoelen voor een grote (amerikaanse) TV.

Een heerlijke badkamer met een bubbelbad en afzonderlijke douchruimte!

Ik weet het niet hoor! Maar beter? Ik moet het nog gaan vinden!

Morgen gaan we iets geweldigs doen! Ik hou je op de hoogte!

Ik spreek je later…

 

Dag 4, BC Beach House (La Barqueta)

Vandaag zijn we 365 km naar het noorden gereden. Van pedasi naar La Barquete. Een mooie rit door het binnenland van Panama en voor een groot deel over de Pan American Highway of zo als hij hier heet Carretera Panamericana. Panama is een mooi land met heel veel natuurschoon. Ook hier wordt er veel vernield. Kaalslag en platbranden is ook hier een groot probleem. Ook de manier waarop de locale bevolking omgaat met huisvuil is bekend. Het wordt meegenomen en gewoon uit de auto geslingerd. Het ligt dan in de berm en blijft daar liggen totdat iemand de berm aansteekt of de overheid komt en de boel opruimt.

We hebben nu ook weer de speciale eigenschap van de Panamezen vastgelegd. Dus naast het japanertje, het afrikaantje en het italiaantje hebben we nu het panameesje. Dit is een man die zijn t shirt in een vlaag van oververhitheid omhoog doet zodat zijn buik bloot komt te liggen. Je krijgt dan een soort bh-tje en het ziet er raar uit. Zeker als iemand het doet met een goede, grote buik. Maar toch ongeacht de omvang! Omhoog met dat t shirt! Ik voorspel een grote toekomst in Nederland. Dus heren met six pack… Doe het panameesje!

Maar goed we wij zijn aangekomen in onze nieuwe lokatie… Foto's volgen. Het is zoals verwacht! Heerlijk! Pool en uitzicht op zee. Alles wordt geregeld en we hoeven niets te doen! Dit wordt een week genieten en bijkomen van alle stress (we hebben het zo zwaar)!

Ik laat jullie alleen met ons uitzicht van dit moment! Denk niet aan ons… Wij redden ons wel!

Ik spreek je later…

 

Dag 2, Padasi

We zijn vandaag van Panama Stad naar Pedasi gereden. Zo rond de 300 km. Google had aangegeven dat het rond de 5 uur zou zijn qua tijd. Nou volgens mij was dat als je ging vliegen van Panama Stad naar Pedasi, want wij hebben er toch zeker 7 uur overgedaan.

We hebben de auto om 11 uur gehaald en toen was het rijden met die ongelofelijk grote bak. Ik zal morgen een foto plaatsen. Hij is genant groot, maar heerlijk om hier in te rijden. Je hebt overzicht en veel meer metaal om je heen. Dat is geen luxe volgens mij. Richtingsborden kennen ze hier maar bij mondjes maat en je moet mensen vooral niet vertellen hoe ze de stad uit moeten komen, want dan ben je ze kwijt en spenderen ze geen geld meer. Dus al met al betekende dat, dat we helemaal de verkeerde kant op gereden zijn. 8 dollar aan toll weg hebben gegooid. Twee keer over een hele mooi brug zijn gereden en daarna aan de andere kant de stad uit zijn gekomen. Met dank aan de kaart van Andre en May! We hebben geprobeerd om een wegenkaart te kopen, maar die schijn je hier niet bij een benzinestation te kopen maar bij een drogisterij. Vraag mij niet waarom, het is panamees. Net als vlaggen! Overal honderden vlaggen. Wat stempels zijn in Zaire! Dat aijn vlaggen in Panama. Het lijkt er op dat er een verkiezing aankomt, want overal zien we dezelfde koppen op belachelijk grote borden die midden in een stuk natuur zijn neer gepoot!

Nadat we Panama Stad uitgeslopen zijn hebben we even geshopped in een supermarkt. Ook een belevenis! Het is zondag en de hele bevolking staat in de supermarkt. Voor de kassa! En daar staan ze te wachten tot ze eindelijk aan de beurt zijn. Het boodschappen doen kost veel tijd in de rij. Een lieve mevrouw zei joh je hebt helemaal niet veel…. Je moet gewoon bij de snelkassa gaan staan, maar zeggen wij nog (goed opgevoed als we zijn) we hebben er meer als 10… Don't worry zegt zij! Dus wij dachten dan maar Don't worry en terwijl wij aan het afrekenen waren (wat ook nog nieuwe dimensies toevoegd aan Panama). Staat zij nog op ongeveer dezelfde plaats. Een half uur later!

We zijn nu in De buurt van Pedasi. De achterlanden van Panama. Het is stil en mooi en we zitten vlak bij het strand. Toen we aangekomen zijn hebben we even wat gedronken en toen nog even naar het strand gelopen! Mooi en stil en ruig!

Nu ga ik eerst slapen, want ik ben nog een beetje in jetlag….

Ik spreek je later…

 

To market or not to market…

Vandaag wilde Rob naar een plaatselijke markt, want dat was ons in dit deel van Portugal nog niet gelukt. Vandaag was de markt in Querteira. Ongeveer 20 kilometer hier vandaan. Wat blijkt dat plaatsje ligt aan zee. Niets bijzonders in een land met 1000 kilometer kust, maar in de zomermaanden in de Algarve betekent dat dat heel vrij Portugal naar de kust wil in de Algarve. Dus file rijden, gelukkig niet lang en we waren er snel achter dat de markt het niet zou worden. Dus we zijn weer richting huis vertrokken. De tussenstop in Loulé was erg positief. Leuke stad met erg mooi oud centrum, daarnaast ook een leuke lokale markt en niet toeristisch. Marple is mee geweest en dat is toch, voor ons, ieder keer weer een feest. Maar voor de Portugezen blijft het raar. Honden heb je in de tuin aan een ketting of ga je mee jagen. Als je een hond heb aan de lijn, ben je of erg rijk (en gestoord) of een zigeuner. Daar wordt erg op neer gekeken.

Vanavond zijn we naar een feira (feest) geweest. Het is het feest van de visser in Faro. Het hele Largo de São Fransisco was afgezet en er stonden honderden tafels en iedereen komt daar heen om te eten. Heerlijke lokale visgerechten staan er klaar om op te eten. Oesters, kreeft, krab en ga zo maar door. Het is niet goedkoop, maar wel erg lekker en wat mij opviel nauwelijks (tot geen) toeristen. Het was echt een feest van de lokale bevolking en men vond het erg leuk dat wij er waren, want er werd goed op ons gelet en bij het bestellen namen ze echt de tijd voor mij. Want zo toerist moet je natuurlijk wel een beetje aan de juiste gerechten helpen. Dus we hebben oesters en gamba’s gegeten en een soort couscous soep met schelpdieren er in. Een soort salade van zeevruchten en als toetje een amandelkoek voor Rob en chourros voor mij. Nou zijn we klaar voor een avondje doordrinken, want deze maaltijd staat als een klok. We kunnen zo mee op de vissersboot.

Tot laters…

Zon, zee en Nazaré?

Wat hebben we vandaag gedaan? We hebben eindelijk de koe bij horens gevat en zijn na het buurplaatsje aan zee gegaan. Nazaré en het was precies zoals we ons het voorgesteld hadden. Zandvoort aan zee op z’n Portugees. De boulevard met de diverse prul winkels en eetgelegenheden. Zo gauw als je van de zeeoever weggaat wordt het vervallen en schreeuwend om aandacht. Veel discotheken en reclame voor deze zaken op een zo luid mogelijke manier.
Misschien kwam het ook wel door dat het niet zo zonnig was vandaag dat het er allemaal een beetje misplaatst uitzag, maar ik was blij dat we niet in deze plaats onze week hebben moeten slijten.
Na het Nazaré verhaal hebben we onze spullen op gepakt en zijn we naar het strand gegaan. Ondanks dat de zon niet volledig scheen, was het er toch redelijk druk en langzaam maar zeker kwam de zon toch steeds meer kijken. We hebben nog een lekkere dag aan het strand gehad.
Rond 6 uur zijn we weer richting huis gegaan en hebben we onze spullen weer ingepakt, want morgen is het verhuisdag. En moeten we richting Faro. We hadden aan het begin van de dag al met Ruud gebeld. Onze verhuurder. Hij wacht op ons.
Na het inpakken zijn we uit eten geweest bij Bem Jardem. Een restaurant ver buiten Nazaré en gezellig! Geen tv geen betegelde muren tot aan het plafond en geen harde muziek. Erg smaakvol! Kwam misschien ook wel doordat de eigenaar een Belgische vrouw aan de haak had geslagen in Andorra 20 jaar geleden. Naast dat het een leuke zaak was kon je er ook goed eten en niet duur. Wat wil je nog meer?

Tot later…

Zon, zee en strand

Vandaag hadden we wilde plannen. Eerst strand en daarna nog naar Nazaré. Maar daar is niets van terecht gekomen.

Het strand was zo heerlijk dat we zijn gebleven. We hadden namelijk een beach shelter gekocht en een soort laag windscherm (duidelijk portugees, iedereen heeft er hier een) en dat is goed bevallen. Geen wind en toch een indirect windje die de hitte weg houdt. Erg smakelijk! We zijn dus van 10 tot 3 op het strand geweest en daarna naar huis gegaan om wat te drinken en te gaan koken.

De zee is hier erg onstuimig. Hoge golven die hardop het strand knallen. Je kunt niet zwemmen in deze zee. Je gaat er een beetje tot je knieën in en dat is het. Ik heb vandaag geprobeerd om nat te worden en dat is gelukt. Ik ben alleen bijna verdronken. Nu snap ik dat mensen in een tsunami niet meer boven kunnen komen. Ik lag in 20 cm water en ik had zand en water overal. Hoe moet dat wel niet zijn als er een 10 meter hoge golf op je af komt.

Wat we morgen gaan doen? We weten het nog niet. Misschien nog een dagje Lissabon zonder Beagle of het wordt dinosaurus sporen kijken in Fatima. ( en misschien stiekem toch weer naar zee….)

Je hoort weer van ons….