Dag 17, 16 kilometer koninklijk

Vandaag hebben we het koninklijke paleis van Caserta bezocht. Het is ontworpen om Versailles naar de kroon te steken… Volgens mij kan het…

Groots opgezet met 1500 kamers en 34 trapopgangen alles in het mooiste en duurste marmer. Volgens mij moet je behoorlijk aan grootsheidwaarnzin leiden wil je dit gaan doen. Maar goed het ziet er wel mooi uit!

De tuinen zijn ook erg mooi. Eerst een 5 kilometer lange strook met allemaal vijvers met watervallen er in. Daarna bovenaan grote watervallen en een Engelse tuin met gangetjes tunneltjes en geheime rondgangen. Erg mooi!

Na het lopen waren we op! 35' en 16 kilometer. Het was me een opgave! Maar de moeite waard!
Morgen weer een reisdag. Helaas naar huis. (Niet verder vertellen: ook wel weer erg lekker… Thuis staan er ook allemaal leuke dingen op ons te wachten!)
Ik spreek je…

Dag 16, update Matera en eten tussen de Italianen

Belofte maakt schuld…

De reis vandaag is prima verlopen! Naar Matera met zijn grotten woningen was prima te doen. Het zag er heel mooi uit en ik snap dat me in het verleden niet dood gezien wilde worden in Matera. De omgeving is de graanschuur van Italië. Het is er heet, groot en leeg. De plaats zelf is mooi, maar je wordt er niet vrolijk van. Nu is het allemaal opgeknapt en ziet het er vriendelijk uit met een glaasje bronwater en een ijsje, maar als je daar toch eens in een grotwoning had moeten overleven…. Ik weet het niet hoor…

De verdere rit naar Caserta ging eigenlijk ook prima… We hebben nog steeds geen schrammen en deuken toegevoegd aan de auto en dat mag beschouwd worden als een wonder in dit gedeelte van Italië.

Caserta… We weten het niet… Tot nu toe ziet het er een beetje verlopen uit. Ons hotel is mooi, maar omgeven door een hoog hek en de wijk er omheen is wat armmoedig, maar dat is niet ongewoon… Het paleis zou heel mooi moeten zijn.

Het eten van vanavond was een belevenis! I Masanielli staat bekend als de beste pizzeria in Caserta en wat blijkt het zit naast ons hotel. Er staat een rij…. Iedereen wil naar I Masanielli… Dus wij denken dat wordt hem niet… Laten we maar naar het hotel gaan. Ik vraag nog aan een man die net naar binnen is geweest hoe lang we moeten wachten…. 30 minuten is het antwoord… Ik zeg dat is te doen… Wij naar binnen om onze plaatst op te eisen… Blijkt dat ons tourist-zijn toch voordelen heeft… Of ze wilden gewoon van ons af… We mochten direct mee voor een plek terwijl er buiten nog heel veel mensen stonden te wachten… Filmsterren feeling!

De pizza's zijn echt heerlijk! Ik heb een pizza gehad die heb ik nog nooit gegeten! Brooddeeg met ricottavulling daar over een heen pancetta en 34 maanden oude parmezaanse kaas…

Ik ben nog in shock!

Ik spreek je…

Dag 16, van zee naar cultuur

Via de grotten woningen van Matera… Zou de subtitel dan moeten zijn! Vandaag is een reisdag. We gaan eerst van onze heerlijke woning in Fasano naar Matera. Matera ligt midden op de hoogvlakte van Murgia en de rotsen zijn daar eeuwen gebruikt om in te wonen. Complete woningen zijn uitgehouwen uit de rotsen. Tot 1990 was je erg aan lager wal geraakt als je in Matera moest wonen. De helft van de stad stond leeg en je wilde al helemaal niet in een rotswoning wonen.

Tot dat men ontdekte dat er heel veel van de Italiaanse cultuur lag in deze grotten en dat de grotten al eeuwen bewoond werden. Er is toen een grote opruimactie gestart. Met als resultaat dat Matera nu erg gewild is om te wonen en de rotswoningen voor hoge bedragen worden verkocht als hotel of restaurant. Ik vermoed dat de homo's er wat mee te maken hebben, want als die ergens komen gaat de wijk erop vooruit en de huizenprijzen omhoog… Voorbeelden zat: New York, Amsterdam, London, Matera… Need I say more?

Na Matera gaan we door via de binnenwegen naar de snelweg en dan richting Napels en Caserta. In Caserta gaan we het gebouw bekijken dat Versailles naar de kroon moest steken. 1200 kamers, 34 trappen, veel marmer en moderne kunst! De tuinen schijnen ook geweldig te zijn…

Als ik puf heb krijg je vanavond nog een update over de reis en anders morgen…

Ik spreek je…

 

Dag 13, Taranto – Locorotondo en naar zee…

Vandaag zijn we naar de andere kant van de hak gereden.

Taranto op zich is niet zoveel aan. Een havenstad met veel industrie er om heen. De stad zelf een beetje smoezelig en ruw aan de randjes. Maar het museum voor archeologie is een must-see!

Grote stukken mosaiek vloer en heel veel complete vasen uit de oudheid, want deze plek van Italië was ooit eens van Griekenland. Ik denk dat dat voor de grexit-problemen was…

Maar voor dit alles zat iets anders: Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. Een soort bijenkorf-achtig warenhuis. Nou blijkt dat je daar ook kan parkeren. Ik ben voorstander van parkeergarages in Italië, omdat je dan geen zorgen hoeft te maken over hoe je moet parkeren. Dat gaat hier namelijk met kaartjes die je moet kopen bij de tabaksboer en die moet je dan openkrassen en achter je raam leggen… Allemaal in het Italiaans! Bij de parkeergarage is het betalen achteraf… Veel gemakkelijker!

Okay, waar was ik… O ja… De Coin! Blijkt de Coin te sluiten!!!!! Totale leegverkoop! Tot 80% korting!!! Als een rode lap op een stier! Voor mij was het allemaal niet zo bijzonder, maar voor Rob was het feest! Ik moest me maar even gaan vermaken, want hij was nog wel even bezig!

Nou… Ja…. Zeg… Dat heb ik dan maar gedaan. Tweede ontbijtje genomen en zitten wachten buiten de Coin. Toen hij er een na een drie kwartier weer aankwam viel de schade heel erg mee…

Toen zijn we richting het museum gelopen! De foto's staan hierboven!

Op de terugweg zijn we bij het plaatsje Locorotondo aangewipt. Het is een plaatsje in de categorie: “o, zo mooi, dat moet je gewoon zien”. Voor de rest valt er niet veel te zien in Locorotondo. Alleen dat het heel mooi is.

Het wordt ook wel het witte stadje van Puglia genoemd. Hier boven kan je zien waarom…

Weer terug bij ons huis waren we afgepeigerd. Het is 35' en we hebben twee plekken gedaan. Eerst zwembad en dan effe zitten en bij drinken!

De voordeurbel! Piero onze huisbaas! Of we vanavond meewillen met de boot naar Polignano a Mare. Nou spreekt de lieve man geen woord Engels en wij maar zeer gebrekkig Italiaans! (May van Boxel, waar ben je als we nodig hebben!) maar met Google Translate komen we er uit! Om 18.00u worden we gehaald!

Om klokslag 18.00u staat Piero voor onze deur. Hoezo Italianen zijn nooit op tijd! Of wij willen rijden… Tuurlijk joh.. Geen probleem. Eerst naar zijn zaak. Hij blijkt samen met zijn vrouw fotograaf te zijn. Later blijkt dat hij veel meer kan! Een beetje een moderne Michelangelo. Fotograaf, olijvenperser, botenregelaar en voor zijn uiterlijk een geweldige vrouw regelaar! Hij heeft een hele mooie vrouw!

We gaan samen met een toekomstig echtpaar foto's maken op de boot! We zijn gewoon extra gewicht dat de boot rustig moet houden! Nee, natuurlijk niet! Samen gaan we de boot in! Polignano is wonderschoon! Dat hadden we gewoon gemist!

Het dorpje staat op de rand van het land en het hoogte verschil is op sommige plekken meer dan 50 meter! Er zitten allemaal grotten onder en daar varen we in om foto's te maken.

Heel mooi Piero maakt ook wat foto's van ons… Helaas hadden we onze make-up dame net vrij gegeven deze dag… Het zal ons benieuwen!

Twee dingen over Polignano die je moet weten:

  1. Het de plaats voor de Red Bull schoonspring wedstrijden. Duikers springen van het dorp af zo de zee in. Schijnt erg gevaarlijk te zijn.
  2. Het liedje met daarin Volare oho van Domenico Modugno gaat over Polignano. De hemel die blauw geverfd is.

Om 8 uur waren we moe maar voldaan weer thuis! Wat een mooie dag!

Ik spreek je…

 

Dag 12, Alberobello – op bezoek bij de Trulli

Vandaag zijn we naar de hoofdplaats van de Trulli gegaan. Op de hoogvlakte achter ons huis, landinwaarts, daar heeft men een aparte manier van huizen bouwen. De trulli. Dit is een soort huisje met een puntdak die bestaat uit losse op elkaar gelegde stenen. Deze huizen zijn gemakkelijk te bouwen, als je weet hoe, en gemakkelijk af te breken. Dit is dan weer minder moeilijk en kan zelfs ik! Alberobello is de hoofdplaats van de Trulli… En dat doen ze er om! Het is een grote touristentrap! 1500 Trullies bijelkaar en daar komen waarschijnlijk net zoveel touristen op af!

Het is wel erg mooi om te zien, maar een beetje druk. Ach, het hoort erbij en je moet het gezien hebben!

's Avonds zijn we Fasano ingereden voor een ijsje. We hadden de binnenstad nog niet gezien en die was vest leuk, maar je kan zien dat dit een arm deel van Italië is. Veel gesloten winkels en lege panden.

Ik spreek je…

Dag 9, Ostuni

Vandaag zijn we naar Ostuni gereden. Gewoon omdat het kan. Het is een plaatsje wat op 26 kilometer van Fasano ligt. Het is een rustig plaatsje in de winter, maar in de zomer dan komt half Italië af op dit plaatsje vanwege zijn mooie ligging en zijn rustieke charme.

Ostuni heeft een mooi centrum met vele smalle straatjes en leuke hoeken en gaten.

Ik spreek je…

Dag 8, Lecce en wraak

Vandaag zijn we 80 kilometer verder naar het zuiden gereden naar de plaats Lecce (spreek uit: Letsje). Een mooie plaats met veel kerken en mooie straatjes. Heerlijk om te slenteren en te kijken. Slenteren moesten we, want het het was 37 graden vandaag! Dan is hardlopen geen optie. Al doen diverse Italianen zeer sterke pogingen om dit te weerleggen en te gaan joggen met deze temperaturen! Ik verklaar ze voor gek, zij zelf waarschijnlijk niet!

Maar goed de kerken…

Sober en toch heel mooi en sterk in de uitstraling. Veel marmer bewerkt in mooie lijsten voor schilderingen. Dit schijnt helemaal pugliaans te zijn… Ik ben geen kerkexpert, maar indrukwekkend was het wel.

Een kaarsje aangestoken voor mijn vader! Heeft iets om het zo in stilte te doen. Even stil te staan bij de stilte die er is….

Na de kerken was er ruimte om rustig te shoppen. Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. We hebben diverse winkeltjes bekeken en ze hebben veel kunstenaarszaakjes met de meest mooie en vreselijke kunstvoorwerpen.

Dan was het tijd om te lunchen. Puglia is een arme provincie en hun keuken staat bekend om zijn arme stijl. Het heet ook wel “Cuicina povera”' of te wel de arme keuken. Er werd veel met brood gekookt en er zijn veel gerechten met orgaanvlees. Ook paarde(n)vlees werd veel gebruikt. Nou heb ik persoonlijk een hekel aan paarden, want ze schijten in Leusden de hele fietspaden vol. Dus toe ik een gerecht met Paarde(n)vlees zag was de keus voor mij gemaakt: Wraak! En het was nog heerlijk ook!

Als bijgerecht had ik zoetzure uien. “Cipole agridolce”

Ziet er niet uit, maar heerlijk!

Vol gegeten en gedronken zijn we richting de auto gekropen…. Heel langzaam… En toen naar huis voor een heerlijke zwempartij!

Morgen gaan we naar de Trulli!

Ik spreek je morgen…

Dag 4, Napels

Vandaag moeten we wat gaan doen anders groeien we dicht! Vuurrood en rond als een strandbal! Napels wordt ons doel vandaag. Een stad die je gezien moet hebben… Mooier dan Rome, maar smeriger als een riool…??? Raar maar waar schijnt.

Het lastige is altijd waar moet je nou zijn in zo'n grote stad. Nou we kiezen op goed geluk maar een plek in het centrum als doel.

De rit er naar toe is de ergste die we tot nu mee hebben gemaakt in Italië. We begrijpen nu waarom de autohuur zo duur is hier. Er is hier geen enkele auto onbeschadigd. Deuken, krassen, kapotte bumpers en loshangende spiegels is maar een kant van het probleem. Verlichting werkt niet en als het werkt wordt het niet gebruikt. Links af gaan geef je aan door het gewoon te doen. Strepen op de weg zijn gewoon kunst en dien je op een afstand te bewonderen, maar je moet er niets mee doen. Net als kunst aan de muur. Dit betekent dat een tweebaans weg best als drie of vierbaans weg gebruikt kan worden. Verdrijvingsvlakken mag je gewoon overheen om in te halen en je mag er ook gewoon op de autostrada op parkeren om de kaart even te lezen. Achteruit rijden over de snelweg is een kunstvorm van de hoogste orde en men rijdt er langs, luid toeterend, om de persoon achter het stuur zijn bewondering toe te waaien!

En dan ben ik nog niet eens in Napels aangekomen. In de stad is het keer twee plus scooters… Maar goed we hebben het overleefd en geen schade. Applaus voor mij!

De stad is geweldig. Tumultueus druk en heerlijk warm. Mensen die hun ding doen en geen toerist te bekennen. Later blijkt dat we het centrum net hebben gemist, maar ach dit was veel leuker!

We hebben heerlijk mensen gekeken en we hebben geluncht bij de nieuwe trend in Italië. Binnenkort zeer waarschijnlijk ook in Nederland. Het toastbrood! Twee sneeën met lekkers er tussen! Ze staan in de rij!

 

Al met al een hele leuke dag!

Ik spreek je later…