Afscheid van Montespertoli en warm welkom bij Angelo

Gisteravond hebben we afscheid genomen van Montespertoli. We zijn lekker uit eten geweest bij I.licchio. Dit is een bistro annex wijnwinkel annex foodshop. Het zit een beetje in de biologische hoek. Veel groente en wat minder vlees. Het is ook wat meer in de raw food beweging. Ze koken dus eigenlijk niets. Het was lekker.

We hebben zelfs het toetje hier gegeten en dus geen ijsje meer…
Dat is maar goed ook, want de temperatuur is zo gedaald dat we het gewoon koud hebben. Het was maar 24 graden. Heel Montespertoli had de jassen uit de kast gehaald en de ijstent was uitgestorven

Dit hebben we eigenlijk nog niet meegemaakt. Er stonden nog net geen Koek en Zopie stalletjes, maar het had weinig gescheeld.

De dag zelf hebben we gevuld met de binnenstad van Pisa, want we hadden de scheve toren al gezien maar binnenstad overgeslagen… zoals zoveel toeristen. Het was aardig, maar een beetje smoezelig. Twee platenzaken voor Rob bezocht dus zijn dag was weer goed.

Vanochtend zijn we gestart met de laatste wandeling met de Beagle rond het huis. Dat is een heerlijke wandeling met opkomende zon en dus koel.

Jammer van de laatste keer, maar ik weet zeker dat we hier nog wel een keer weer naar toe gaan. Het zal niet bij acht keer blijven.

De reis verliep voorspoedig met veel file de andere kant op en richting cinque terra. Plekken waar wij niet naar toe moeten.

Het welkom bij Angelo op Residenzia San Vito was weer erg hartelijk en heerlijk! Dit worden weer drie lekkere dagen!

Angelo had zich weer de vrijheid toegeëigend om een reservering te maken bij Bilbo dei Bardon. Dat zit wel snor vanavond!

Ik spreek je…

Dag 16, update Matera en eten tussen de Italianen

Belofte maakt schuld…

De reis vandaag is prima verlopen! Naar Matera met zijn grotten woningen was prima te doen. Het zag er heel mooi uit en ik snap dat me in het verleden niet dood gezien wilde worden in Matera. De omgeving is de graanschuur van Italië. Het is er heet, groot en leeg. De plaats zelf is mooi, maar je wordt er niet vrolijk van. Nu is het allemaal opgeknapt en ziet het er vriendelijk uit met een glaasje bronwater en een ijsje, maar als je daar toch eens in een grotwoning had moeten overleven…. Ik weet het niet hoor…

De verdere rit naar Caserta ging eigenlijk ook prima… We hebben nog steeds geen schrammen en deuken toegevoegd aan de auto en dat mag beschouwd worden als een wonder in dit gedeelte van Italië.

Caserta… We weten het niet… Tot nu toe ziet het er een beetje verlopen uit. Ons hotel is mooi, maar omgeven door een hoog hek en de wijk er omheen is wat armmoedig, maar dat is niet ongewoon… Het paleis zou heel mooi moeten zijn.

Het eten van vanavond was een belevenis! I Masanielli staat bekend als de beste pizzeria in Caserta en wat blijkt het zit naast ons hotel. Er staat een rij…. Iedereen wil naar I Masanielli… Dus wij denken dat wordt hem niet… Laten we maar naar het hotel gaan. Ik vraag nog aan een man die net naar binnen is geweest hoe lang we moeten wachten…. 30 minuten is het antwoord… Ik zeg dat is te doen… Wij naar binnen om onze plaatst op te eisen… Blijkt dat ons tourist-zijn toch voordelen heeft… Of ze wilden gewoon van ons af… We mochten direct mee voor een plek terwijl er buiten nog heel veel mensen stonden te wachten… Filmsterren feeling!

De pizza's zijn echt heerlijk! Ik heb een pizza gehad die heb ik nog nooit gegeten! Brooddeeg met ricottavulling daar over een heen pancetta en 34 maanden oude parmezaanse kaas…

Ik ben nog in shock!

Ik spreek je…

Dag 16, van zee naar cultuur

Via de grotten woningen van Matera… Zou de subtitel dan moeten zijn! Vandaag is een reisdag. We gaan eerst van onze heerlijke woning in Fasano naar Matera. Matera ligt midden op de hoogvlakte van Murgia en de rotsen zijn daar eeuwen gebruikt om in te wonen. Complete woningen zijn uitgehouwen uit de rotsen. Tot 1990 was je erg aan lager wal geraakt als je in Matera moest wonen. De helft van de stad stond leeg en je wilde al helemaal niet in een rotswoning wonen.

Tot dat men ontdekte dat er heel veel van de Italiaanse cultuur lag in deze grotten en dat de grotten al eeuwen bewoond werden. Er is toen een grote opruimactie gestart. Met als resultaat dat Matera nu erg gewild is om te wonen en de rotswoningen voor hoge bedragen worden verkocht als hotel of restaurant. Ik vermoed dat de homo's er wat mee te maken hebben, want als die ergens komen gaat de wijk erop vooruit en de huizenprijzen omhoog… Voorbeelden zat: New York, Amsterdam, London, Matera… Need I say more?

Na Matera gaan we door via de binnenwegen naar de snelweg en dan richting Napels en Caserta. In Caserta gaan we het gebouw bekijken dat Versailles naar de kroon moest steken. 1200 kamers, 34 trappen, veel marmer en moderne kunst! De tuinen schijnen ook geweldig te zijn…

Als ik puf heb krijg je vanavond nog een update over de reis en anders morgen…

Ik spreek je…

 

Dag 5, Salerno en de Amalfi kust

Vandaag we de omgeving aan het bekijken. We gaan naar de plaats waar we de hele tijd op uitkijken: Salerno. Een hele mooie stad met een zeehaven. Ik benoem het omdat het niet normaal is dat een stad met een zeehaven mooi is. Het heeft vaak iets hards en ruigs, maar Salerno is de uitzondering en mooie plaats met een mooi centrum en erg vriendelijke mensen. De duomo(kerk) is erg mooi, maar helaas geen kaarsjes…

 
Daarna zijn we langs de Amalfi kust gereden. De ss163! Beroemd en berucht! Beroemd om zijn vergezichten en uitzichtspunten! De liefdelijke dorpjes vastgeplakt aan de afgrond boven de zee. Berucht om de kronkeligheid van de weg en de vele ongelukken, omdat italianen nou eenmaal niet kunnen rijden. Behalve hard en roekeloos.

Onderweg zijn gestopt voor de lunch bij een barretje. Mannetje alleen die de bar runt en die heeft ons een heerlijke paninni inelkaar gedraaid met lekkere mozzarella uit deze streek (de beste van Italië).

Ik spreek je later….

 

Dag 4, Napels

Vandaag moeten we wat gaan doen anders groeien we dicht! Vuurrood en rond als een strandbal! Napels wordt ons doel vandaag. Een stad die je gezien moet hebben… Mooier dan Rome, maar smeriger als een riool…??? Raar maar waar schijnt.

Het lastige is altijd waar moet je nou zijn in zo'n grote stad. Nou we kiezen op goed geluk maar een plek in het centrum als doel.

De rit er naar toe is de ergste die we tot nu mee hebben gemaakt in Italië. We begrijpen nu waarom de autohuur zo duur is hier. Er is hier geen enkele auto onbeschadigd. Deuken, krassen, kapotte bumpers en loshangende spiegels is maar een kant van het probleem. Verlichting werkt niet en als het werkt wordt het niet gebruikt. Links af gaan geef je aan door het gewoon te doen. Strepen op de weg zijn gewoon kunst en dien je op een afstand te bewonderen, maar je moet er niets mee doen. Net als kunst aan de muur. Dit betekent dat een tweebaans weg best als drie of vierbaans weg gebruikt kan worden. Verdrijvingsvlakken mag je gewoon overheen om in te halen en je mag er ook gewoon op de autostrada op parkeren om de kaart even te lezen. Achteruit rijden over de snelweg is een kunstvorm van de hoogste orde en men rijdt er langs, luid toeterend, om de persoon achter het stuur zijn bewondering toe te waaien!

En dan ben ik nog niet eens in Napels aangekomen. In de stad is het keer twee plus scooters… Maar goed we hebben het overleefd en geen schade. Applaus voor mij!

De stad is geweldig. Tumultueus druk en heerlijk warm. Mensen die hun ding doen en geen toerist te bekennen. Later blijkt dat we het centrum net hebben gemist, maar ach dit was veel leuker!

We hebben heerlijk mensen gekeken en we hebben geluncht bij de nieuwe trend in Italië. Binnenkort zeer waarschijnlijk ook in Nederland. Het toastbrood! Twee sneeën met lekkers er tussen! Ze staan in de rij!

 

Al met al een hele leuke dag!

Ik spreek je later…

 

Dag 2, Pompeii

Onze vlucht was vertraagd en het duurde allemaal wat langer dan gehoopt, maar uiteindelijk zijn we aangekomen in Napels.

Ook hier was het weer, voor de tijd van het jaar, van slag. Wat wel lekker is voor de overgang, maar het vakantie gevoel een beetje te niet deed. Het regende!

De autoverhuur was een ervaring die we maar al te goed kennen. Ongeïnteresseerd personeel die het belangrijker vinden om met hun collega te praten en op de mobiel te kijken dan de klant goed te helpen. Europcar heeft hier echt nog wel iets te leren. Toen we eindelijk de auto hadden waren we zo afgestompt dat we eigenlijk alleen maar weg wilden. Het was al donker en het miezeren was overgegaan in regen. We hebben de auto niet meer gecontroleerd. Later blijkt dat dit dom is.

De rit naar Pompeii is goed verlopen, maar hadden direct weer door dat italianen zodra het regent niet meer auto kunnen rijden.

Bij het hotel komen we bij het uitstappen er achter dat de linkerspiegel stuk was. Wij balen! Dat hebben ze niet gezegd bij de balie. Godsamme!

Wij bellen met het kantoor. Het antwoord is: als je van het plein bent afgereden, dan is de auto van jou… Genaaid dus! Ondertussen is het half tien en we hebben nog niet gegeten. Dat gaan we nu eerst maar eens doen. Ons verlies dan maar nemen.

Pompeii (het nieuwe gedeelte) is een grote touristtrap. Goedkope gokhallen en minder goede restaurants. Ach de pizza is binnen te houden en is beduidend beter dan die van de Appie. Dus klagen doen we niet. We zijn gesloopt en moe, dus we gaan richting bed.

Tijdens het in slaap vallen realiseer ik mij dat ik iets gelezen heb over een linkerspiegel in het contract. In het nederlands… Blijkt de spiegel en andere krassen gewoon op het contract te staan… Dat hadden ze wel eens mogen zeggen. En ik had het beter moeten checken!

De volgende dag zijn we vroeg opgestaan en hebben vroeg ontbeten. Op naar de ruïnes. Er komen namelijk hele busladingen op af en dan kun je beter vroeg beginnen. Dan heb je een beetje ruïne voor jezelf.

De eerste twee uurtjes waren heerlijk rustig. We hadden Pompeii bijna voor ons zelf! Daarna lieten ze bus lading na buslading Chinezen los in Pompeii. Ze klommen overal op (wat niet mag), ze schreeuwen de hele toko bij elkaar (wat niet erg netjes is) en ze spugen heel Pompeii onder (wat erg goor is). Ze zeggen wel eens dat wij Nederlanders in het buitenland te horen zijn…. Bij de chinezen vergeleken… Zijn wij muisjes!

Rond 12 uur waren we klaar met het hele circus en zijn we in de auto gestapt richting Vietro sur Mare. 20 minuten rijden. Het ligt in de baai van Salerno.

De blauwe stip dat zijn wij!

Het hotel is heerlijk. Mooie kamer met uitzicht op zee. Het ontbijt is erg goed en we zitten met uitzicht over zee op de eerste rang!

Vandaag gaan we niet zo veel meer doen. Een beetje rondkijken in het dorpje en ergens gaan eten op de n duur… Eerst aan de aperativo!

Ik spreek je later…

 

Dag 21, Vertrek en lunch bij Angelo

Vandaag zijn we begonnen aan de terugreis naar het noorden. Het is een natte dag geworden. We hebben veel regen gehad onderweg. Italianen kunnen niet omgaan met regen tijdens het rijden. Ze gaan in paniek op de rem en alle lamoen van de auto gaan aan. Remlichten, alarmlichten, mistlichten en breedstralers. Daarna denken ze dat het een goed idee is om midden op de snelweg te gaan staan omdat het een “beetje” regent.

Bij Angelo in Piemonte hebben we onze wijn opgehaald die hij even voor ons heeft opgeslagen. En we hebben bij hem geluncht. Het is namelijk vandaag Maria Hemelvaart en dat betekent dat iedereen vrij is en dat iedereen uiteten gaat

Nu zijn we in Turijn. In het hotel “Principi di Piemonte“. We hebben een gratis upgrade gekregen naar een junior suite en kijken vanavond uit over de stad!

Morgen zijn we nog hier en dan gaan we maandag verder door naar het noorden.

Ik spreek je…