Weer en Voorbij

Het is alweer onze laatste dag op onze derde lokatie. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt. Gisteren was een rustige dag. Het was gewoon te warm om veel te doen. We hebben een boek gekocht bij de toerist office met daarin autoroutes. Erg leuk, maar het is gewoon te heet om in de auto te gaan zitten. Zelfs met airco. De zon schijnt door de ramen heen op je huid en dat wordt dan gewoon warm. Je ziet mensen dan ook met zonweringen aan de bestuurderskant rijden. Lijkt mij erg gevaarlijk, maar ja…

Het boekje was niet helemaal weggegooid geld of eigenlijk helemaal niet. Er staan mooie foto’s in van de plekken die we niet gezien hebben vanwege de hitte en we zijn er door naar Olhão (spreek uit: Oljouwng) gereden en dat was weer een mooie plaats met veel knusse straatjes en eindelijk een complete traditionele bank met geglazuurde tegeltjes.

Wat we vandaag gaan doen?
Het wordt een rustig aan dagje. Het wordt weer een hete dag. We hebben net rustig ontbeten en Gaan zo even zwemmen dan gaan we wat boodschappen doen voor het eten en om mee te nemen naar huis. En dan gaan we weer relaxen en zwemmen totdat we moeten gaan inpakken. Morgen moeten we 800 kilometer rijden en de teller staat al op 3140 km. Op naar Madrid. Volgens mij wordt ook dat weer leuk en wat tapas betreft een betere lokatie 😉

Het weer?
Het schijnt dat we afgelopen maandag een unicum hebben meegemaakt in de Algarve. Het heeft namelijk geregend en niet zo’n klein beetje maar gestortregend. En dat is sinds jaren niet meer voorgekomen. Onze housekeeper zegt dat hij het in zijn 10 jaar hier nog niet heeft gezien. De oudere vrouwen in zijn woonplaats zeggen dat het vroeger wel vaker voorkomt, maar dat het de laatste tientallen jaren steeds minder is geworden. Het is hier ook allemaal dor en droog(en toch gooien mensen hier gewoon brandende peuken uit het autoraam). Op zich was het niet zo groot probleem de regen, want dat betekende dat het maandag en dinsdag prima temperaturen waren van zo’n 25 tot 27 graden. En we hebben het huis heerlijk koel kunnen krijgen. Dat hebben we tot nu zo kunnen houden door ‘s ochtends te luchten en dan het huis dicht te doen. ‘S avonds slapen we met het raam open en er een ventilator voor te zetten. We hebben geen airco, maar op deze wijze is het prima te doen.

Okay dat was het voor nu. De volgende keer is het in Madrid. Ik ga zwemmen!

Tot laters…

To market or not to market…

Vandaag wilde Rob naar een plaatselijke markt, want dat was ons in dit deel van Portugal nog niet gelukt. Vandaag was de markt in Querteira. Ongeveer 20 kilometer hier vandaan. Wat blijkt dat plaatsje ligt aan zee. Niets bijzonders in een land met 1000 kilometer kust, maar in de zomermaanden in de Algarve betekent dat dat heel vrij Portugal naar de kust wil in de Algarve. Dus file rijden, gelukkig niet lang en we waren er snel achter dat de markt het niet zou worden. Dus we zijn weer richting huis vertrokken. De tussenstop in Loulé was erg positief. Leuke stad met erg mooi oud centrum, daarnaast ook een leuke lokale markt en niet toeristisch. Marple is mee geweest en dat is toch, voor ons, ieder keer weer een feest. Maar voor de Portugezen blijft het raar. Honden heb je in de tuin aan een ketting of ga je mee jagen. Als je een hond heb aan de lijn, ben je of erg rijk (en gestoord) of een zigeuner. Daar wordt erg op neer gekeken.

Vanavond zijn we naar een feira (feest) geweest. Het is het feest van de visser in Faro. Het hele Largo de São Fransisco was afgezet en er stonden honderden tafels en iedereen komt daar heen om te eten. Heerlijke lokale visgerechten staan er klaar om op te eten. Oesters, kreeft, krab en ga zo maar door. Het is niet goedkoop, maar wel erg lekker en wat mij opviel nauwelijks (tot geen) toeristen. Het was echt een feest van de lokale bevolking en men vond het erg leuk dat wij er waren, want er werd goed op ons gelet en bij het bestellen namen ze echt de tijd voor mij. Want zo toerist moet je natuurlijk wel een beetje aan de juiste gerechten helpen. Dus we hebben oesters en gamba’s gegeten en een soort couscous soep met schelpdieren er in. Een soort salade van zeevruchten en als toetje een amandelkoek voor Rob en chourros voor mij. Nou zijn we klaar voor een avondje doordrinken, want deze maaltijd staat als een klok. We kunnen zo mee op de vissersboot.

Tot laters…

The man and his knocker…

Vandaag zijn we naar Faro geweest. We hebben daar wat door de stad gelopen en geluncht. Het is een leuke stad. Vooral het oude gedeelte is erg mooi. Kleine steegjes met kronkelende hoeken en gaten. Daarbij een mooi zonnetje en je dag kan niet meer stuk.

We zijn diverse winkels in geweest. Een van de winkels was van een oud vrouwtje. De rommel stond meters hoog opgestapeld. De voorraad gewoon in de winkel en daar was duidelijk geen inkoopbeleid op los gelaten, want de winterlaarzen stond klaar om verkocht te worden.

Rob is ook bij een antiekzaakje geslaagd, want hij wilde graag een originele deurklopper. Zoals we die in diverse Portugese dorpjes hebben gezien. We liepen dus al dagen te vragen bij diverse winkels of zo ook oude knockers verkochten en ik voelde me echt in de rol van René uit ‘allo ‘allo en de madonna with the big knockers…

Markt of toch niet…

Vandaag wilde Rob graag een markt zien in Portemão. Dit is ongeveer 50 kilometer van het huis. We zijn dus die kant op gegaan, maar helaas van een markt was geen sprake. Terwijl toch duidelijk aangegeven stond dat de eerste maandag van de maand er een markt in Portemão zou moeten zijn.
Op zich maakt het niets uit. De plaats was leuk en prima om even door heen te lopen. Marple was bij ons en dat is op zich al een feest. We hebben sushi gegeten voor de lunch en dat is hier ongelofelijk goedkoop.

Daarna zijn we op de terugweg gegaan. Maar via een omweg. Twee plaatsjes die het bezoeken waard zijn, zijn Alte en nog een plaatsje waar we de naam even van kwijt zijn…. Ik kom er op terug!

In Alte (geen familie van Der) zijn een aantal bronnen die de omgeving voor zien van o zo belangrijk water. Daar zijn we heen gelopen, maar Marple wilde er niet van drinken. Een vrouw met smaak, want er zwommen ook diverse visen in en dat is iets voor een kat en niet voor een hond.

Daarna zijn we doorgereden naar de tweede plaats met een naam waar ik nog op terugkom. Tegen de tijd dat we daar aankwamen was het gaan regenen en hebben we besloten om door te rijden en het stadje zonder bekende naam links te laten liggen (letterlijk). Toen we uiteindelijk thuis waren heeft het gegoten. Heerlijk, want het is nu niet zo ongelofelijk heet meer. Een dag respijt. Als het goed is, is het weer morgen beter. We wachten af.

Op het programma morgen staat Faro. En dan zonder Marple. Die zal zichzelf thuis moeten vermaken.

Tot laters…

Niets

Vandaag doen we helemaal niets. Nou ja… We moeten nog een boodschapje doen. Even houtskool halen en aanmaakblokjes. Supermarkten zijn hier gewoon 7 dagen in de week open van 8 tot 22 uur. Geen gezeur. 80% van de bevolking is in Portugal rooms katholiek en toch kan je hier gewoon je eten kopen op zondag. Raar dat dat dan in Nederland weer niet kan.

Het zwembad is heerlijk. De temperatuur is hoog en de zon brandt naar beneden. Het leven is goed. Zeker als je een lokaal biertje in je glas hebt met een ton aan ijs. Life can’t get beter than this!

Morgen komen we weer in beweging, nu even niet!

Tot laters…

Zon, zee en Nazaré?

Wat hebben we vandaag gedaan? We hebben eindelijk de koe bij horens gevat en zijn na het buurplaatsje aan zee gegaan. Nazaré en het was precies zoals we ons het voorgesteld hadden. Zandvoort aan zee op z’n Portugees. De boulevard met de diverse prul winkels en eetgelegenheden. Zo gauw als je van de zeeoever weggaat wordt het vervallen en schreeuwend om aandacht. Veel discotheken en reclame voor deze zaken op een zo luid mogelijke manier.
Misschien kwam het ook wel door dat het niet zo zonnig was vandaag dat het er allemaal een beetje misplaatst uitzag, maar ik was blij dat we niet in deze plaats onze week hebben moeten slijten.
Na het Nazaré verhaal hebben we onze spullen op gepakt en zijn we naar het strand gegaan. Ondanks dat de zon niet volledig scheen, was het er toch redelijk druk en langzaam maar zeker kwam de zon toch steeds meer kijken. We hebben nog een lekkere dag aan het strand gehad.
Rond 6 uur zijn we weer richting huis gegaan en hebben we onze spullen weer ingepakt, want morgen is het verhuisdag. En moeten we richting Faro. We hadden aan het begin van de dag al met Ruud gebeld. Onze verhuurder. Hij wacht op ons.
Na het inpakken zijn we uit eten geweest bij Bem Jardem. Een restaurant ver buiten Nazaré en gezellig! Geen tv geen betegelde muren tot aan het plafond en geen harde muziek. Erg smaakvol! Kwam misschien ook wel doordat de eigenaar een Belgische vrouw aan de haak had geslagen in Andorra 20 jaar geleden. Naast dat het een leuke zaak was kon je er ook goed eten en niet duur. Wat wil je nog meer?

Tot later…

Zon, zee en strand

Vandaag hadden we wilde plannen. Eerst strand en daarna nog naar Nazaré. Maar daar is niets van terecht gekomen.

Het strand was zo heerlijk dat we zijn gebleven. We hadden namelijk een beach shelter gekocht en een soort laag windscherm (duidelijk portugees, iedereen heeft er hier een) en dat is goed bevallen. Geen wind en toch een indirect windje die de hitte weg houdt. Erg smakelijk! We zijn dus van 10 tot 3 op het strand geweest en daarna naar huis gegaan om wat te drinken en te gaan koken.

De zee is hier erg onstuimig. Hoge golven die hardop het strand knallen. Je kunt niet zwemmen in deze zee. Je gaat er een beetje tot je knieën in en dat is het. Ik heb vandaag geprobeerd om nat te worden en dat is gelukt. Ik ben alleen bijna verdronken. Nu snap ik dat mensen in een tsunami niet meer boven kunnen komen. Ik lag in 20 cm water en ik had zand en water overal. Hoe moet dat wel niet zijn als er een 10 meter hoge golf op je af komt.

Wat we morgen gaan doen? We weten het nog niet. Misschien nog een dagje Lissabon zonder Beagle of het wordt dinosaurus sporen kijken in Fatima. ( en misschien stiekem toch weer naar zee….)

Je hoort weer van ons….