Dag 22, naar het vliegveld

Het blijft een geweldig land in de categorie “mañana, mañana”. Het komt allemaal wel! Op het vliegveld is het een grote puinhoop, want iedereen die op het vliegveld moet zijn moet via de arrivalhal. Dus er staat een rij van bussen, taxi's en andere vervoersmiddelen. Bordjes voor het terugbrengen van je auto hebben ze nog nooit van gehoord. Wij hebben het vliegveld dus 4 keer voorbij zien komen. Toen hebben we de verhuurmaatschappij maar gebeld. Die zegt tegen ons zet hem maar gewoon op de parkeerplaats en dan haalt het personeel hem wel op. Nou wij dat netjes gedaan, wordt er ons binnen precies het tegenover gestelde verteld. Snap jij het nog? Ik niet meer! Binnen zijn natuurlijk de papieren niet naar het vliegveld gestuurd en moeiten nogmaals worden ge-emaild. Al met al heeft terugbrengen van de auto 2 en half uur geduurd. Gelukkig waren we op tijd en moesten we toch wachten tot we konden inchecken.

Ach. Het is achter de rug en we zitten nu in de business lounge om te wachten voor het boarden.

Ik spreek je later…

 

Dag 22, terug naar het broodje kaas

Zo als alles goed is gegaan is ons vliegtuig nu aan het boarden en kunnen we beginnen aan de 11 uur zitten naar huis. Het wordt een luxe zit deze keer. We kregen zo'n goede aanbieding dat we die niet konden laten liggen. We hebben geupgrade naar business class! Dat betekent een “echt” bed en heerlijk eten en drinken aan boord. Veel minder mensen om je heen en veel meer service! Je leeft tenslotte maar 1 keer.

Als je wilt bijhouden waar we nu zitten klik dan hier.

Goed zoals altijd in het laatste mailtje een lijst met zaken die ons zijn opgevallen, die voor ons erg raar zijn en zaken die we echt helemaal niet snappen… Leg het ons maar uit.

De vreemde zaken lijst voor Panamá:

  • Je betaalt alles hier met 20 dollar biljetten. De 50 en 100tjes zijn niet te krijgen.
  • De minimale eisen die hier aan een auto worden gesteld zijn 4 wielen, 1 stuur en 1 motor. Soms is dat ook het maximaal haalbare!
  • Knipperlichten doen we niet aan. Voorlichten ook niet!
  • Toeteren in het verkeer moet. Ook al is het compleet zinloos. Gewoon doen. En het liefst te lang.
  • Hoe vleeswaren hier goed thuis aankomen? Wij snappen het niet! Het ziet er in de vitrine al te dood uit!
  • Panamá is best preuts. Je doet je t shirt niet uit, maar omhoog en laat je buik luchten.
  • Gekko's zijn overal! Zelfs in de wc pot!
  • Tijdens verkiezingstijd zijn vlaggen communicatiemiddel nummer 1
  • Buiten Panamá Stad zijn er geen richtingsborden meer te vinden en ben je aan je lot overgeleverd
  • De wegen zijn goed te doen, maar soms zijn de potholes zo diep dat je auto er bijna in verdwijnt!
  • Met 30 graden aan de warme chocolademelk en bij de open haard!
  • Buiten Panamá Stad zakt het niveau van winkel gauw terug naar grot met 1 peertje in het midden.
  • En prop je grot dan vooral zo vol mogelijk zodat je klant nergens meer bij kan! Het gaat er niet om wat je hebt, maar dat je er veel van hebt.

Dat is het lijstje voor vreemde zaken die we hebben aanschouwd, maar er was nog veel meer moois:

  • Het is een mooi en afwisselend land.
  • Elke dag schijnt de zon en is het rond de 28-33 graden
  • De mensen zijn erg aardig (soms wordt je een beetje genaaid, maar dat is dan ook wel weer lekker)
  • Het eten is goed en de porties zijn soms veel te groot!
  • De prijzen voor ons doen erg laag, maar zodra je aan bekende merken begint wordt het duur
  • Een toyota landcruiser prado is een goede auto voor dit land.
  • Er zijn nauwelijks verkeerslichten, verkeersborden en wegsignalering en toch loopt het verkeer goed door.
  • La Barquette en Bocas del Toro zijn geweldige strand locaties
  • Amerikanen eten veelte veel! (Ik generaliseer… Maar toch)
  • Je kunt prima zelfstandig in dit land reizen. Als je geen gekke dingen doet is er geen vuiltje aan de lucht.

Nou dat was het voor nu… Wij krijgen zo de eerste maaltijd uitgereikt! We zien jullie weer in Nederland.

De blog gaat verder met de volgende vakantie! Tot dan!

 

Ik spreek je later…

Dag 21, rust…

Vandaag hebben we niet zo heel veel gedaan. Rustig uitgeslapen, war hier inhoudt dat je rond 6 uur toch echt wakker bent, want gordijnen is een ding dat ze hier niet kennen. We hebben de piratenooglappen maar klaargelegd en zo hebben we het vol kunnen houden tot half negen.

Het is hier de hele dag al een gekkenhuis van jewelste, want de verkiezingen zijn 4 mei en dat moet toch echt iedereen wel weten. Afgelopen nacht was het tot 2 uur nacht feest met muziek in de wijk alsof je in de disco zat. En vandaag was er helicopterbewaking en werd om de haverklap de stad half afgezet om optochten voorrang te geven. Massa, massa mensen op de been allemaal met minimaal 5 vlaggen die afzonderlijk van elkaar moeten wapperen! Doe het maar eens .. Moeilijk hoor! Mij lukt het niet niet, maar hier geen probleem. We zijn nog wat door de stad gelopen en hebben nog een beetje geshopt. Daarna zijn weer naar huis gegaan. We hebben lekker liggen lezen en gaan ons zo maar eens voorbereiden op het avondmaal.

We sluiten af in Bar Platea. Ze hebben een dakterras met een geweldig uitzicht over de stad.

Ik spreek je later…

 

Dag 20, sluizen

We zijn klaar! We hebben het kanaal gezien en we kunnen naar huis 🙂

Nee, gelukkig was de reis niet alleen hiervoor. Sterker nog! Dit was niet eens het hoofddoel. Maar toch je kunt niet naar Panamà gaan en het kanaal niet gaan zien.

We zijn vanochtend begonnen in Casco Viejo. De oude wijk van Panamà Stad. Heel mooi en sfeervol. Je ziet dat men dit deel van de stad heeft ontdekt. Er wordt overal gewerkt en gerestaureerd. Volgens mij maken mensen hier belachelijke winsten met huizen. Het zuidelijke deel van Vasco Viejo is veilig en kun je goed zijn. Onze straat en de straten ten noorden van ons zijn nog veilig en als je dan doorloopt heb je gedurende de dag geen probleem, maar 's avonds wordt afgeraden daar te gaan lopen. Nou dat doen we dan ook niet. A. Het is te f*cking hot om ook nog maar een rondje te gaan lopen en B. We hebben alles wat we nodig hebben hier in het appartement…

We zijn daarna naar de Miraflores Locks gegaan. Hier kun je de sluizen in 1 van de drie sluiscomplexen zien werken. Er is hier ook een visitorscentre en kun je een film zien over de sluizen en het kanaal. Er is ook een museum. Genoeg te doen, mag ook wel want de prijs is behoorlijk. We betalen het dagloon van 1 van de werknemers van de locks.

Na de locks zijn we naar de Albrook mall geweest. Dit is grootste mall van latijns amerika. Het is groot, erg groot. Maar heerlijk koel. Dus prima om te vertoeven. Dat is wat de meeste mensen hier volgens mij ook doen. Even ontsnappen aan de hitte!

Om 5 uur waren we weer thuis. Nu we weten waar we moeten zijn rijden we er in 1 keer naar toe. Maar ja dat is natuurlijk altijd zo.

We hebben voor 7 uur een reserving voor het restaurant Los Bucanero's. Dit ligt op isla Flamenco. Dit is op de causeway. Een lange verbindingsweg tussen een aantal eilanden voor de kust van de stad. Een mooie rit. Maar die gaan we wel met de taxi doen, want rijden in het donker in een stad zonder richtingsborden is geen doen.

Ik spreek je later…

 

Dag 19, van Boquette terug naar Panama Stad

Vandaag staat onze grootste reisafstand op het programma. We moeten weer terug naar de plaats waar we begonnen zijn. Hans em Terry, de eigenaren van tinnamou cottage, zeggen dat zij het in zes uur doen. We gaan het zien. Het leukste stuk zit aan het eind, want we moeten zonder navigatie in het oude deel van de stad een huis vinden. Hmmm… Wordt spannend.

We nemen hier in ieder geval met pijn in ons hart afscheid, want Boquette is een mooie plek op de wereld. Het is hier altijd 25 graden en je hebt in de slechtste tijd van het jaar wat meer regen, maar die komt aan het eind van de dag en daarna is het ook weer mooi weer en schijnt de zon. En het blijft 25 graden… Lijkt mij erg lekker.

Ik spreek je later…

 

Dag 18, koffie farm Kotowa

Het gaat al weer wat beter met mijn darmen. Het is een darmbacterietje. Waarschijnlijk de salade bij botanische tuin. Kan natuurlijk ook van de deurkruk van een toilet zijn. Het is hier zo warm dat alles overal groeit.

Maar goed, iets heel anders. Vanochtend hebben we een beetje over het grondgebied van de finca gelopen. Ze hebben een aantal tracks uitgezet en daar kun je vogels kijken. Wij zijn geen vogelaars en dat betekent dat ze overal hoort maar nergens ziet… Het was voor ons gevoel uitgestorven, terwijl ze de oren van je kop toeteren. We hebben meer geluk met de fles suikerwater op ons terras. Daar komen de wereld kolibries op af. Geweldig. Ik vind het de leukste vogel van allemaal. Kleine opduivels en snel….

We zouden om kwart voor twee met de toer vertrekken van onze finca. Hans, onze eigenaar, doet ook de toer bij de Kotawa branderij en finca.

Om 12 uur begon het daarom te regenen. Wat heel normaal is in deze tijd van het jaar maar niet zo vroeg. Ach het begon steeds harder en harder. Het begon te onweren en te knallen… Dat wil je niet weten. Ach zegt Hans. Dat houdt over 10 minuten op en als het niet zo is de toer is voor een groot gedeelte binnen.

We hebben het hele proces gezien. Ik heb voor het eerst in mijn leven rijpe koffievruchten aan de boom zien hangen. Daarna hoe ze worden gedroogd(en ik heb ook daar de boel goed betast, heerlijk!). Daarna naar binnen voor de verdere verwerking velletje er af en sorteren (ik heb de sorteer dames met rust gelaten). Daarna de branderij. Die was in verhouding erg klein. Maar Hans legt uit dat die grote dingen allemaal marketing is. Je hebt ze niet nodig. De maat die hier stond brand de hele opbrengst van de farm.

Daarna naar het proeflokaal. Daar hebben we de diverse koffies geproeft en kon je natuurlijk allemaal koffie kopen.

Vanavond gaan we naar hotel en restaurant Panamonte. Hans zei dat het een hotel is dat uit de jaren dertig stamt en eigenlijk er nog precies zo uit ziet. Het eten schijnt er erg goed te zijn.

De foto's heb ik vandaag met mijn telefoon gemaakt in verband met de regen. Die krijg ik niet zo 1, 2, 3 op de ipad… Die hou je dus nog tegoed.

Ik spreek je later…

Dag 17, probleemje…

Okay vandaag een korte update. Niet direct schrikken! Nee, we zijn niet de hollandse meisjes nagelopen en verdwenen.

Ik heb waarschijnlijk ergens de afgelopen dagen een bacterietje opgelopen. Ik ben wat aan de dunne en voel me een beetje moe. Ik hoop dat het, zoals onze eerste gastheer Robert zei, de one-day-bug is. We gaan het zien.

In het kort:

  • Op tijd vertrokken in de regen! Zag er stoer uit!
  • Watertaxi's verliep allemaal soepel, al wordt je wel genept waar je bij staat.
  • Auto was er nog, maar wel een beetje een lege band. Opgepompt en goed
  • Verkeerd gereden. Zaten bijna in Costa Rica!
  • Om 14.00u aangekomen bij Terry en Hans.
  • Boquette bekeken. Valt een beetje tegen na alle positieve berichten die we hadden gehoord van B&C.
  • Pizza gegeten bij een plaatselijke hut. The Ricos. Vette amerikaanse versie… Goed voor de darmen zullen we maar zeggen.
  • Nu zitten we op veranda naar de honderden vogels te luisteren!

Ik spreek je later…

Dag 17, Naar Boquette

Vandaag gaan we weer verhuizen. Onze tijd aan zee zit er op! We gaan de koelte van de bergen opzoeken. Eerst met de watertaxi van Bastimentos naar Bocas Town en daarba door naar Almirante. Dan gaan we weer over in onze “eigen” auto naar Boquette. Een reis door de bergen richting de hoogste berg van Panamá.

Ik spreek je later…