Dag 18, Montespertoli en eten bij La Ginistra

Vandaag was weer een dagje genieten. Eerst een lekker baantje trekken in ons privé zwembad. Iedereen was de deur uit… Dus we hadden het rijk alleen. Daarna rustig naar Montespertoli. Een plaatsje ongeveer 10 kilometer verder op (we kijken er op uit) en daar een cappo gedaan en wat rond gekeken. Wat blijkt de barbier werkt nog steeds. De goede man is volgens mij al aardig in 60, maar er wordt nog vrolijk geschoren en geknipt. Daarna hebben we iets leuks gekocht voor ons huis. ???? Ja wat zou dat zijn???

Daarna weer naar huis en heerlijk bij het zwembad gelegen. Het was nog steeds alleen van ons!

Om 7 uur werden we verwacht bij La Ginistra een Agriturismo (het zelfde als waar we nu zitten) alleen ligt het aan de andere kant van Montespertoli. Het is ongeveer 20 minuten rijden. Berg op en af en weer op en weer af… En dan ben je er…

We hebben heerlijke honing gekocht van eigen bijen en hebben er heerlijk biologisch en vegetarisch gegeten. De risotto met peer en pecorino ga ik thuis ook maken. Die was erg lekker!

Morgen ben ik nog 1 dag 49 en dan gaat de teller op 50! Ik maak er het meeste van! Meer kan je niet doen! Ik ga morgen allemaal jonge en onbezonnen dingen doen!

Ik spreek je…

 

Dag 12, Alba en zwembad

Vandaag hebben we niet zo heel veel gedaan. We willen nog even genieten van het zwembad en van de zon.

We gaan met auto nog een stukje in de omgeving kijken. Angelo raadt een weggetje aan in de richting van Alba. Dat schijnt erg mooi te zijn. En dat is het ook!

In de middag heeft Angelo een wijnproeverij geregeld van zijn favoriete wijnboer in de omgeving! We hebben een aantal heerlijke wijnen gekocht die we ook nog even kunnen laten liggen.

We zijn in de avond naar een lokale pizzeria gegaan voor een pizza met een birra. Dat blijft toch ook heerlijk hoor.

Mogen gaan we langzaam maar zeker toch echt aan de terugweg beginnen!

 

Dag 8, verjaardag en rust

Vandaag is mijn verjaardag en dat betekent dat ik eindelijk in de envelop van Gas kan kijken wat er in zit. Het was een verjaardagskaart van lang terug. Ik denk zelfs uit 1994. We zijn toen samen op vakantie geweest naar Amerika en hij heeft toen van mijn ouders een kaart meegekregen en heeft zelf toen ook een kaart meegenomen. Tenminste zo denk ik dat het zit… Ik wordt ook een dagje ouder… Ik kan het me allemaal ook niet meer zo goed herinneren… 😉

Onze mede Nederlanders (met zwitserse nummerplaten) zijn deze dag eindelijk op excursie gegaan met de kinders… Daardoor is het heerlijk rustig alleen de engelsen en wij zijn er. We hebben de hele dag het zwembad en de zon voor onszelf. Het heeft vanacht behoorlijk geregend en daar door is het niet meer zo loei heet! Weinig muggen en het is perfect!

Aan het einde van de middag zijn we naar Pietralunga gegaan een plaatsje die de andere kant op ligt dan waar wij normaal heen rijden. Een geweldig mooie rit en een verassend mooi dorp! We hebben dit wel vaker dat we ontdekken dat je op een gegeven moment een ingesleten pad hebt waar je automatisch doorheen rolt. Als je dan eens iets anders doet dan krijg je ook iets compleet anders (raar je, je zou er zo een opleiding over kunnen starten… 🙂 )

‘s Avonds zijn de naar Pomerancio geweest en hebben we heerlijk gegeten! Je kunt hier erg goed eten!

Al met al een heerlijke dag. Nu uitbuiken (we moeten echt op dieet na deze vakantie).

Ik spreek je later

 

Dag 4, BC Beach House (La Barqueta)

Vandaag zijn we 365 km naar het noorden gereden. Van pedasi naar La Barquete. Een mooie rit door het binnenland van Panama en voor een groot deel over de Pan American Highway of zo als hij hier heet Carretera Panamericana. Panama is een mooi land met heel veel natuurschoon. Ook hier wordt er veel vernield. Kaalslag en platbranden is ook hier een groot probleem. Ook de manier waarop de locale bevolking omgaat met huisvuil is bekend. Het wordt meegenomen en gewoon uit de auto geslingerd. Het ligt dan in de berm en blijft daar liggen totdat iemand de berm aansteekt of de overheid komt en de boel opruimt.

We hebben nu ook weer de speciale eigenschap van de Panamezen vastgelegd. Dus naast het japanertje, het afrikaantje en het italiaantje hebben we nu het panameesje. Dit is een man die zijn t shirt in een vlaag van oververhitheid omhoog doet zodat zijn buik bloot komt te liggen. Je krijgt dan een soort bh-tje en het ziet er raar uit. Zeker als iemand het doet met een goede, grote buik. Maar toch ongeacht de omvang! Omhoog met dat t shirt! Ik voorspel een grote toekomst in Nederland. Dus heren met six pack… Doe het panameesje!

Maar goed we wij zijn aangekomen in onze nieuwe lokatie… Foto's volgen. Het is zoals verwacht! Heerlijk! Pool en uitzicht op zee. Alles wordt geregeld en we hoeven niets te doen! Dit wordt een week genieten en bijkomen van alle stress (we hebben het zo zwaar)!

Ik laat jullie alleen met ons uitzicht van dit moment! Denk niet aan ons… Wij redden ons wel!

Ik spreek je later…

 

Dag 15 Inpakken en klaarmaken voor vertrek

Vandaag gaat er niet zoveel gebeuren. We gaan inpakken en voorbereiden om naar Rome te vertrekken morgen. Koffers opzoeken en inpakken, auto een beetje schoonmaken en inpakken en dan is het zwembad tijd. Morgen gaan we niet al te laat weg dan hebben we nog een beetje een middag in Rome.

Vanavond gaan we eten bij de eigenaren en sluiten zo af waarmee we ook begonnen zijn.

Ik spreek je in Rome…

Teleurstellend Pistoia

Vandaag zijn we naar Pistoia geweest. Voor een deel omdat er een markt zou zijn met veel lokale producten en omdat het heel levendig zou zijn. Op de heenweg zijn we via de snelweg gegaan en het was erg druk bij de afrit tolpoortjes. Dus wij dachten van nou gaat het gebeuren hè…. De mooiste markt die we ooit gezien hebben. Deze mensen gaan daar allemaal naar toe! Niets was minder waar. Het was een markt met de bekende meuk. Kleding van twijfelachtige herkomst en al zeker niet voor ons. Of wij moeten voor onze hoptietjes plotseling slecht zittende bh's moeten gaan dragen.

Nou we hebben een goede cappo gedronken (zie vorige entry) met een lekkere dolce en daarna zijn we al slenterend weer richting de auto gelopen, want het is tenslotte wel 36 gr in de schaduw. De terugweg was tussendoor en was veel mooier en net zo snel! Tijdens het rijden realiseerden wij ons dat het 15 augustus is en Maria hemelvaart. Dit wordt in zuidelijk Europa goed gevierd/herdacht en daardoor is alles dicht. Dat was waarschijnlijk ook de reden dat de winkels dicht waren en de lokale producten standjes er niet waren.

We hebben bij de lokale pizzeria een panina gegeten en zijn toen lekker bij de pool gaan liggen. Het is leuk dat er alleen maar mensen zijn die je kent. Je kunt dus een beetje bij kletsen en heerlijk wat dobberen in de pool! Leuk!

Ik spreek je…

 

Nesselwang! We are here!

De vakantie van 2012 is begonnen! Vanochtend zijn we om 4.30u opgestaan en om 5.30u zaten we in de auto. Marple achterin en alle spullen mee(hopelijk).

De reis is soepel verlopen, op 1 dingetje na. Eva heeft ons weer in de steek gelaten. Eva is onze onboard reisadviseuse. Ze wordt een beetje vergeetachtig en is regelmatig de weg kwijt en dat is nou juist niet de bedoeling. Ik weet dat ze al 8 is en dat is voor navigatiesystemen natuurlijk net als voor honden keer 4. Nou dan weet je het wel. Maar goed met een vrouw praat je niet over haar leeftijd en moet je een beetje voorzichtig zijn anders zitten ze de rest van de reis te mokken! Rob heeft dus dapper de kaarten gepakt en is als een koning gaan kaartlezen. De wereld was van hem! Feilloos hij ons naar de lokatie gebracht. Met een klein beetje hulp van Eva aan het einde. We hebben een beetje aan haar gleuf zitten frunniken en toen ging het weer even… Ik zeg niets! Maar goed we moeten wel naar haar laten kijken want dit is niet de bedoeling.

We zitten nu op het balkon van onze kamer te genieten van het heerlijke weer. Het is 28 graden en er schijnt een heerlijk zonnetje. We hebben net een wandeling gemaakt de alm op. We waren net Heidi en Peter. Ik was Peter en Rob mag dan kiezen uit de overgebleven karakters wie hij wil zijn. We gingen bij koeien lang met grote bellen om de nek. Echt een voorloper van het mobiele bel-ijzer! Ze bellen elkaar echt op. Marple was natuurlijk mee en dat vonden de koeiedames toch wel erg interessant. Daar gingen de klokken en iedereen kwam kijken naar die kleine koe uit Holland!

Zoals ik al zei we zitten op het balkon en we zijn compleet uitgeteld. Dat tegen een berg oplopen valt niet mee als je dat niet gewend bent. We gaan zo beneden wat drinken en dan rond zeven uur iets eten. Misschien komt er nog een update en anders spreek ik je uit Verona.

Ik spreek je…