Dag 8, Lecce en wraak

Vandaag zijn we 80 kilometer verder naar het zuiden gereden naar de plaats Lecce (spreek uit: Letsje). Een mooie plaats met veel kerken en mooie straatjes. Heerlijk om te slenteren en te kijken. Slenteren moesten we, want het het was 37 graden vandaag! Dan is hardlopen geen optie. Al doen diverse Italianen zeer sterke pogingen om dit te weerleggen en te gaan joggen met deze temperaturen! Ik verklaar ze voor gek, zij zelf waarschijnlijk niet!

Maar goed de kerken…

Sober en toch heel mooi en sterk in de uitstraling. Veel marmer bewerkt in mooie lijsten voor schilderingen. Dit schijnt helemaal pugliaans te zijn… Ik ben geen kerkexpert, maar indrukwekkend was het wel.

Een kaarsje aangestoken voor mijn vader! Heeft iets om het zo in stilte te doen. Even stil te staan bij de stilte die er is….

Na de kerken was er ruimte om rustig te shoppen. Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. We hebben diverse winkeltjes bekeken en ze hebben veel kunstenaarszaakjes met de meest mooie en vreselijke kunstvoorwerpen.

Dan was het tijd om te lunchen. Puglia is een arme provincie en hun keuken staat bekend om zijn arme stijl. Het heet ook wel “Cuicina povera”' of te wel de arme keuken. Er werd veel met brood gekookt en er zijn veel gerechten met orgaanvlees. Ook paarde(n)vlees werd veel gebruikt. Nou heb ik persoonlijk een hekel aan paarden, want ze schijten in Leusden de hele fietspaden vol. Dus toe ik een gerecht met Paarde(n)vlees zag was de keus voor mij gemaakt: Wraak! En het was nog heerlijk ook!

Als bijgerecht had ik zoetzure uien. “Cipole agridolce”

Ziet er niet uit, maar heerlijk!

Vol gegeten en gedronken zijn we richting de auto gekropen…. Heel langzaam… En toen naar huis voor een heerlijke zwempartij!

Morgen gaan we naar de Trulli!

Ik spreek je morgen…