Dag 10, zondag – rustdag

Hier in het verre zuiden is de zondag nog heilig. De winkels zijn dicht en het openbare leven komt tot rust, behalve in de koffiebarretjes en de eetgelegenheden. Hier wordt hard gewerkt! Wij hebben vandaag ook een rustdag gehouden en hebben niet veel gedaan. Behalve zwemmen en eten en drinken… Mijn huisarts heeft gezegd dat ik veel moet drinken. Dus dat doen we dan maar. Veel water, maar ook af en toe een biertje.

Aan het einde van de dag zijn we naar de lokale pizzeria gereden en hebben daar een heerlijk pizza gegeten. Om half 8 waren we natuurlijk wel weer de eersten… Je blijft tenslotte tourist!

Een lokaal biertje en een heerlijke lokale pizza!

Ik ben aan het uitbuiken en spreek je morgen…

Dag 9, Ostuni

Vandaag zijn we naar Ostuni gereden. Gewoon omdat het kan. Het is een plaatsje wat op 26 kilometer van Fasano ligt. Het is een rustig plaatsje in de winter, maar in de zomer dan komt half Italië af op dit plaatsje vanwege zijn mooie ligging en zijn rustieke charme.

Ostuni heeft een mooi centrum met vele smalle straatjes en leuke hoeken en gaten.

Ik spreek je…

Dag 8, Lecce en wraak

Vandaag zijn we 80 kilometer verder naar het zuiden gereden naar de plaats Lecce (spreek uit: Letsje). Een mooie plaats met veel kerken en mooie straatjes. Heerlijk om te slenteren en te kijken. Slenteren moesten we, want het het was 37 graden vandaag! Dan is hardlopen geen optie. Al doen diverse Italianen zeer sterke pogingen om dit te weerleggen en te gaan joggen met deze temperaturen! Ik verklaar ze voor gek, zij zelf waarschijnlijk niet!

Maar goed de kerken…

Sober en toch heel mooi en sterk in de uitstraling. Veel marmer bewerkt in mooie lijsten voor schilderingen. Dit schijnt helemaal pugliaans te zijn… Ik ben geen kerkexpert, maar indrukwekkend was het wel.

Een kaarsje aangestoken voor mijn vader! Heeft iets om het zo in stilte te doen. Even stil te staan bij de stilte die er is….

Na de kerken was er ruimte om rustig te shoppen. Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. We hebben diverse winkeltjes bekeken en ze hebben veel kunstenaarszaakjes met de meest mooie en vreselijke kunstvoorwerpen.

Dan was het tijd om te lunchen. Puglia is een arme provincie en hun keuken staat bekend om zijn arme stijl. Het heet ook wel “Cuicina povera”' of te wel de arme keuken. Er werd veel met brood gekookt en er zijn veel gerechten met orgaanvlees. Ook paarde(n)vlees werd veel gebruikt. Nou heb ik persoonlijk een hekel aan paarden, want ze schijten in Leusden de hele fietspaden vol. Dus toe ik een gerecht met Paarde(n)vlees zag was de keus voor mij gemaakt: Wraak! En het was nog heerlijk ook!

Als bijgerecht had ik zoetzure uien. “Cipole agridolce”

Ziet er niet uit, maar heerlijk!

Vol gegeten en gedronken zijn we richting de auto gekropen…. Heel langzaam… En toen naar huis voor een heerlijke zwempartij!

Morgen gaan we naar de Trulli!

Ik spreek je morgen…

Dag 7, rust

Vandaag zijn we eerst eens rustig aan het genieten van onze nieuwe lokatie. Een heerlijk huis in apulia!

Beetje zwemmen en even boodschappen doen om te kunnen eten en drinken. Voor de rest gaan we niet zo veel doen! De temperatuur is hier goed vandaag rond de dertig en morgen schijnt het warmer te worden.

Ik spreek je…

Dag 5, Salerno en de Amalfi kust

Vandaag we de omgeving aan het bekijken. We gaan naar de plaats waar we de hele tijd op uitkijken: Salerno. Een hele mooie stad met een zeehaven. Ik benoem het omdat het niet normaal is dat een stad met een zeehaven mooi is. Het heeft vaak iets hards en ruigs, maar Salerno is de uitzondering en mooie plaats met een mooi centrum en erg vriendelijke mensen. De duomo(kerk) is erg mooi, maar helaas geen kaarsjes…

 
Daarna zijn we langs de Amalfi kust gereden. De ss163! Beroemd en berucht! Beroemd om zijn vergezichten en uitzichtspunten! De liefdelijke dorpjes vastgeplakt aan de afgrond boven de zee. Berucht om de kronkeligheid van de weg en de vele ongelukken, omdat italianen nou eenmaal niet kunnen rijden. Behalve hard en roekeloos.

Onderweg zijn gestopt voor de lunch bij een barretje. Mannetje alleen die de bar runt en die heeft ons een heerlijke paninni inelkaar gedraaid met lekkere mozzarella uit deze streek (de beste van Italië).

Ik spreek je later….

 

Dag 4, Napels

Vandaag moeten we wat gaan doen anders groeien we dicht! Vuurrood en rond als een strandbal! Napels wordt ons doel vandaag. Een stad die je gezien moet hebben… Mooier dan Rome, maar smeriger als een riool…??? Raar maar waar schijnt.

Het lastige is altijd waar moet je nou zijn in zo'n grote stad. Nou we kiezen op goed geluk maar een plek in het centrum als doel.

De rit er naar toe is de ergste die we tot nu mee hebben gemaakt in Italië. We begrijpen nu waarom de autohuur zo duur is hier. Er is hier geen enkele auto onbeschadigd. Deuken, krassen, kapotte bumpers en loshangende spiegels is maar een kant van het probleem. Verlichting werkt niet en als het werkt wordt het niet gebruikt. Links af gaan geef je aan door het gewoon te doen. Strepen op de weg zijn gewoon kunst en dien je op een afstand te bewonderen, maar je moet er niets mee doen. Net als kunst aan de muur. Dit betekent dat een tweebaans weg best als drie of vierbaans weg gebruikt kan worden. Verdrijvingsvlakken mag je gewoon overheen om in te halen en je mag er ook gewoon op de autostrada op parkeren om de kaart even te lezen. Achteruit rijden over de snelweg is een kunstvorm van de hoogste orde en men rijdt er langs, luid toeterend, om de persoon achter het stuur zijn bewondering toe te waaien!

En dan ben ik nog niet eens in Napels aangekomen. In de stad is het keer twee plus scooters… Maar goed we hebben het overleefd en geen schade. Applaus voor mij!

De stad is geweldig. Tumultueus druk en heerlijk warm. Mensen die hun ding doen en geen toerist te bekennen. Later blijkt dat we het centrum net hebben gemist, maar ach dit was veel leuker!

We hebben heerlijk mensen gekeken en we hebben geluncht bij de nieuwe trend in Italië. Binnenkort zeer waarschijnlijk ook in Nederland. Het toastbrood! Twee sneeën met lekkers er tussen! Ze staan in de rij!

 

Al met al een hele leuke dag!

Ik spreek je later…

 

Dag 22, Hondeproblemen en Egyptisch museum

Vannacht was het hommeles met de hond… Marple heeft de laatste dagen in Montespertoli los kunnen lopen met de andere hondjes. Dat is leuk, maar je hebt ook geen zicht meer op was ze allemaal naar binnen propt… En dat is veel van stokjes tot geitenpoep en ze likt nu tuurlijk elke flats die ze op straat tegen komt. Zeker in de buurt van een gelateria. Marple heeft bedacht bij het binnen rijden van Turijn dat ze maar eens aan de rees moet gaan! Erg onhandig als je vanuit je kamer eerst nog een heel 5 sterren hotel door moet…. Dus midden in de nacht maakt Marple ons wakker en dat doet ze niet zo maar… Mevrouw moet poepen. Dat neemt Rob, lief als hij is, op zich. Op de terugweg gaat Marple voor de liftdeur nogmaals zitten… Dus de nachtcongierge moest aan de poopscoop (het poepscheppen)!

Vandaag zijn we begonnen met een wandeling met Marple en een bezoek aan een warenhuis. We zitten tenslotte niet voor niets in het midden van Turijn aan de Via Roma. Daarna hebben we Marple op de kamer gelaten en zijn we naar het egyptisch museum geweest. Dit is een van de bekendste Museums op het gebied van egyptische kunst. Ze moeten van het Nimeto nog even leren hoe ze de signing aan moeten brengen, want je bent regelmatig de weg kwijt, maar voor de rest erg mooi.

Veel beelden en sarcofagen.

Straks gaan we nog een wandeling maken met Marple langs de Po rivier in het Parco del Valentino. Niet gek voor twee mensen die op 14-2 zijn getrouwd lijkt mij.

Ik spreek je…