Dag 18, naar huis, naar huis, zei Duimelot….

Vandaag gaan we weer naar huis.

We moeten onze auto rond 11.00u inleveren. Hopelijk gaat dat allemaal goed en kunnen we zonder problemen door naar het vliegveld. Het inchecken stopt om 12.20u en we vliegen rond 13.20u weer richting nederland. We vliegen met vluchtnummer EZY4891. Klik hier om onze vlucht live te volgen!

Wat heb ik deze reis geleerd?:

  • De Italianen in het zuiden rijden nog vreselijker dan de Italianen in het noorden.
  • Het brood in Puglia is heerlijk en veel beter dan het brood in de Toscane.
  • Je kan je zonnebril als je hem niet op je neus wil hebben ook onder je kin kan hangen. En dan heel serieus met je vrienden kan blijven praten. Je kan ook mensen in de winkel helpen op deze manier.
  • Puglia is de moeite waard!
  • De zon schijnt altijd in Italië.
  • Pizza's kunnen nog lekkerder zijn!

Tot een volgend uitje….

Ik spreek je…

Dag 17, 16 kilometer koninklijk

Vandaag hebben we het koninklijke paleis van Caserta bezocht. Het is ontworpen om Versailles naar de kroon te steken… Volgens mij kan het…

Groots opgezet met 1500 kamers en 34 trapopgangen alles in het mooiste en duurste marmer. Volgens mij moet je behoorlijk aan grootsheidwaarnzin leiden wil je dit gaan doen. Maar goed het ziet er wel mooi uit!

De tuinen zijn ook erg mooi. Eerst een 5 kilometer lange strook met allemaal vijvers met watervallen er in. Daarna bovenaan grote watervallen en een Engelse tuin met gangetjes tunneltjes en geheime rondgangen. Erg mooi!

Na het lopen waren we op! 35' en 16 kilometer. Het was me een opgave! Maar de moeite waard!
Morgen weer een reisdag. Helaas naar huis. (Niet verder vertellen: ook wel weer erg lekker… Thuis staan er ook allemaal leuke dingen op ons te wachten!)
Ik spreek je…

Dag 16, van zee naar cultuur

Via de grotten woningen van Matera… Zou de subtitel dan moeten zijn! Vandaag is een reisdag. We gaan eerst van onze heerlijke woning in Fasano naar Matera. Matera ligt midden op de hoogvlakte van Murgia en de rotsen zijn daar eeuwen gebruikt om in te wonen. Complete woningen zijn uitgehouwen uit de rotsen. Tot 1990 was je erg aan lager wal geraakt als je in Matera moest wonen. De helft van de stad stond leeg en je wilde al helemaal niet in een rotswoning wonen.

Tot dat men ontdekte dat er heel veel van de Italiaanse cultuur lag in deze grotten en dat de grotten al eeuwen bewoond werden. Er is toen een grote opruimactie gestart. Met als resultaat dat Matera nu erg gewild is om te wonen en de rotswoningen voor hoge bedragen worden verkocht als hotel of restaurant. Ik vermoed dat de homo's er wat mee te maken hebben, want als die ergens komen gaat de wijk erop vooruit en de huizenprijzen omhoog… Voorbeelden zat: New York, Amsterdam, London, Matera… Need I say more?

Na Matera gaan we door via de binnenwegen naar de snelweg en dan richting Napels en Caserta. In Caserta gaan we het gebouw bekijken dat Versailles naar de kroon moest steken. 1200 kamers, 34 trappen, veel marmer en moderne kunst! De tuinen schijnen ook geweldig te zijn…

Als ik puf heb krijg je vanavond nog een update over de reis en anders morgen…

Ik spreek je…

 

Dag 15, rust en inpakken

Vandaag gaan we nog een dag genieten van ons zwembad en het heerlijke uitzicht op de hoogvlakte van Murgia.

Dan is het koffers inpakken voor de laatste lokatie van deze vakantie in Caserta.

We gaan vanavond groots uiteten bij een agriturismo in de buurt. Zij maken zelf hun olijfolie. Ze koken volgens de regels van de cucina povera. Het zal mij benieuwen!

Morgenvroeg gaan we hier weg en via Martera naar Caserta.

Ik spreek je…

 

Dag 14, Grotte di Castellana in Castellana Grotte

We zijn vandaag rustig begonnen met een ochtendje pool en daarna een boodschapje doen. Rond 2 uur begon het een beetje dicht te trekken en dat is op zich heerlijk, want dan brandt de zon niet zo. We wilden nog naar de grotten van Castallana. En dan is een middag zonder zon een uitgelegen tijd.

Dus rond 2 uur in de auto naar Castellana Grotte. Zoals gewoonlijk is het heerlijk in het Italiaans aangegeven en kan je dus helemaal niets vinden… Maar uiteindelijk iets voor drieën staan we voor de kassa. De rij is kort, maar ook hier komt de echte italiaan weer boven en dan kan je helemaal niet meer opschieten! Op de snelweg moet alles zo snel mogelijk, maar in de rij voor de kassa mag het zo lang mogelijk duren. Veel vragen en vooral moeilijk doen. Waarom is dit zo groot probleem? Omdat de tour om 3 uur begint… Nou gelukkig namen ze het met de starttijd niet zo nauw en konden we om 10 over drie ook nog gewoon mee.

Het was heel mooi! Een van de grootste onderaardse gangenstelsel in Europa. Allemaal uitgesleten uit het kalkgesteente van het hoogplateau wat voor onze deur ligt! Het is toch wat…

Ik spreek je….

Dag 13, Taranto – Locorotondo en naar zee…

Vandaag zijn we naar de andere kant van de hak gereden.

Taranto op zich is niet zoveel aan. Een havenstad met veel industrie er om heen. De stad zelf een beetje smoezelig en ruw aan de randjes. Maar het museum voor archeologie is een must-see!

Grote stukken mosaiek vloer en heel veel complete vasen uit de oudheid, want deze plek van Italië was ooit eens van Griekenland. Ik denk dat dat voor de grexit-problemen was…

Maar voor dit alles zat iets anders: Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. Een soort bijenkorf-achtig warenhuis. Nou blijkt dat je daar ook kan parkeren. Ik ben voorstander van parkeergarages in Italië, omdat je dan geen zorgen hoeft te maken over hoe je moet parkeren. Dat gaat hier namelijk met kaartjes die je moet kopen bij de tabaksboer en die moet je dan openkrassen en achter je raam leggen… Allemaal in het Italiaans! Bij de parkeergarage is het betalen achteraf… Veel gemakkelijker!

Okay, waar was ik… O ja… De Coin! Blijkt de Coin te sluiten!!!!! Totale leegverkoop! Tot 80% korting!!! Als een rode lap op een stier! Voor mij was het allemaal niet zo bijzonder, maar voor Rob was het feest! Ik moest me maar even gaan vermaken, want hij was nog wel even bezig!

Nou… Ja…. Zeg… Dat heb ik dan maar gedaan. Tweede ontbijtje genomen en zitten wachten buiten de Coin. Toen hij er een na een drie kwartier weer aankwam viel de schade heel erg mee…

Toen zijn we richting het museum gelopen! De foto's staan hierboven!

Op de terugweg zijn we bij het plaatsje Locorotondo aangewipt. Het is een plaatsje in de categorie: “o, zo mooi, dat moet je gewoon zien”. Voor de rest valt er niet veel te zien in Locorotondo. Alleen dat het heel mooi is.

Het wordt ook wel het witte stadje van Puglia genoemd. Hier boven kan je zien waarom…

Weer terug bij ons huis waren we afgepeigerd. Het is 35' en we hebben twee plekken gedaan. Eerst zwembad en dan effe zitten en bij drinken!

De voordeurbel! Piero onze huisbaas! Of we vanavond meewillen met de boot naar Polignano a Mare. Nou spreekt de lieve man geen woord Engels en wij maar zeer gebrekkig Italiaans! (May van Boxel, waar ben je als we nodig hebben!) maar met Google Translate komen we er uit! Om 18.00u worden we gehaald!

Om klokslag 18.00u staat Piero voor onze deur. Hoezo Italianen zijn nooit op tijd! Of wij willen rijden… Tuurlijk joh.. Geen probleem. Eerst naar zijn zaak. Hij blijkt samen met zijn vrouw fotograaf te zijn. Later blijkt dat hij veel meer kan! Een beetje een moderne Michelangelo. Fotograaf, olijvenperser, botenregelaar en voor zijn uiterlijk een geweldige vrouw regelaar! Hij heeft een hele mooie vrouw!

We gaan samen met een toekomstig echtpaar foto's maken op de boot! We zijn gewoon extra gewicht dat de boot rustig moet houden! Nee, natuurlijk niet! Samen gaan we de boot in! Polignano is wonderschoon! Dat hadden we gewoon gemist!

Het dorpje staat op de rand van het land en het hoogte verschil is op sommige plekken meer dan 50 meter! Er zitten allemaal grotten onder en daar varen we in om foto's te maken.

Heel mooi Piero maakt ook wat foto's van ons… Helaas hadden we onze make-up dame net vrij gegeven deze dag… Het zal ons benieuwen!

Twee dingen over Polignano die je moet weten:

  1. Het de plaats voor de Red Bull schoonspring wedstrijden. Duikers springen van het dorp af zo de zee in. Schijnt erg gevaarlijk te zijn.
  2. Het liedje met daarin Volare oho van Domenico Modugno gaat over Polignano. De hemel die blauw geverfd is.

Om 8 uur waren we moe maar voldaan weer thuis! Wat een mooie dag!

Ik spreek je…

 

Dag 11, Bari – op bezoek bij Sinterklaas

Vandaag gaan we op bezoek bij Sinterklaas in Bari, want daar ligt hij begraven… Tenminste voor zo lang het duurt want je weet maar nooit.

De goedheiligman heeft ooit begraven gelegen in Myra in Turkeye, maar daar hebben de vissers van Bari hem gewoon gestolen! Ik vermoed: heen gevaren, een beetje in de kerk waar 'ie lag geïnteresseerd rondgekeken en toen gewoon aan de haal gegaan met Sint Nicolaas. Het is wat proppen in je koffer, maar hij lag daar ook al een poosje dus veel zal het niet meer geweest zijn. Nu ligt 'ie dus in Bari. Ze hebben er een groot hek omheen gezet om een herhaling te voorkomen. Zij willen de goedheiligman natuurlijk niet verliezen aan een stel nederlandse touristen met een grote koffer… Want wij houden natuurlijk ook wel van een grafroofje of twee… Hij heeft wel een mooie Basiliek gekregen. De kerk stroomt elke dag vol! Met gelovigen vooral uit rusland en natuurlijk ook veel nederlanders. Die prompt hun schoentje neerzetten, wat iedereen weer heel raar vindt. De russen zingen voor de crypt van Nico. Heel mooi gregoriaans! Stil zitten te luisteren! Toen het klaar was draaien de mensen voor ons zich om en blijkt dat mijn collega Eline Peek te zijn. De wereld is gewoon erg klein! Later dacht ik we hadden even een selfie moeten maken voor de crypt van de goedheiligman… Dat had ons vast een extra groot sinterklaaskado opgeleverd.

Na het officiele gedeelte zijn we het oude gedeelte van de stad verder gaan bekijken. Bari Vecchio heet dit en is eigenlijk het oudste gedeelte van de stad. De bekende smalle straatje waar de huizen zo dicht op elkaar staan dat je uit het raam je buren aan kan raken. Volgens mij gaan ze op deze manier ook vreemd, want anders weet het hele dorp het!

Iedereen zit ook buiten op straat of zit op een stoel in de deuropening. Een beetje in de gaten te houden wat er allemaal gebeurd en wie er allemaal langs komt. Twee straten verder op weten ze al dat er twee grote touristen aankomen, dus maak dat je naar de kerk komt, want straks nemen ze Nico mee!

Een hoekje om en daar zagen we dat ze ook het vereren van de madonna niet vergeten waren, maar de kerk waar ze in stond had nog wat geld nodig voor de verdere opbouw… Misschien laten stelen en daarna terug jatten?

Weer een hoek om en daar zagen we een kerk waar ik heel graag lid van zou willen worden…

Ik hou me verder stil en zing een mooi lied voor de grote Salumi-worst…

Ik spreek je later…

 

Dag 12, Alberobello – op bezoek bij de Trulli

Vandaag zijn we naar de hoofdplaats van de Trulli gegaan. Op de hoogvlakte achter ons huis, landinwaarts, daar heeft men een aparte manier van huizen bouwen. De trulli. Dit is een soort huisje met een puntdak die bestaat uit losse op elkaar gelegde stenen. Deze huizen zijn gemakkelijk te bouwen, als je weet hoe, en gemakkelijk af te breken. Dit is dan weer minder moeilijk en kan zelfs ik! Alberobello is de hoofdplaats van de Trulli… En dat doen ze er om! Het is een grote touristentrap! 1500 Trullies bijelkaar en daar komen waarschijnlijk net zoveel touristen op af!

Het is wel erg mooi om te zien, maar een beetje druk. Ach, het hoort erbij en je moet het gezien hebben!

's Avonds zijn we Fasano ingereden voor een ijsje. We hadden de binnenstad nog niet gezien en die was vest leuk, maar je kan zien dat dit een arm deel van Italië is. Veel gesloten winkels en lege panden.

Ik spreek je…