Dag 4, Bra en La Veranda

Vandaag naar Bra. Een mooi plaatsje ongeveer 45 kilometer van San Vito. Het is de plaats waar de slow food movement is gestart. Slow food wil zeggen dat alles zoveel mogelijk lokaal geproduceerd moet worden en zo moet worden bereid dat desmaak zo goed mogelijk wordt.

Om dat uit te proberen zijn we gaan lunchen bij osteria la Bocconvidio

We hebben heerlijk gegeten. Eigenlijk wordt dat langzamerhand weer gewoonte. Maar hier was het toch wel weer een beetje speciaal. Vooral de Carne crudo. Tartaar van koeien die door het restaurant zelf worden gefokt en geslacht. Daar wordt dan tartaar en worst van gemaakt en die wordt rauw gegeten. Niet alleen door mij, maar het hele restaurant zit dit te eten.

Vanuit Bra weer naar de lokatie terug en daar nog efen heerlijk gezwommen. 'S avonds zijn we uit eten geweest bij La Veranda. Angelo heeft ons wel zes keer gewaarschuwd dat we niet vreemd op moesten kijken van de plek. Het is basic, maar het eten is wonderschoon! En de prijs gewoon belachelijk! €25 inclusief alles! Vooraf zelf gemaakte salami van eigen geslachte koeien en varkens. carne crudo vers van de koe. Het hoofdgerecht voor mij was een Gallo (Haan) en voor Rob de Vitello(kalfsvlees). Om je vingers bij op te eten…. Iemand die mij vertelt dat je in italie niet lekker kunt eten moet ik helaas wel uitlachen!

En de lokatie heerlijk. De kat loopt over de tafel en de honden lopen rond je. En je zit gewoon voor de boerderij aan een lange houten tafel.

Ik spreek je…

 

Dag 14 Wandeling naar Montone en relax…

Vandaag zijn we de calorieën aan het wegwerken. Een wandeling de berg op en af naar het plaatsje waar we op uitkijken. Behoorlijk berg op in 34 graden, maar wel een mooie wandeling.

Het plaatsje zelf is te picture perfect! Om daar toch een huis te hebben en dan 's ochtends naar het plein te lopen voor een cappo en een dolci.

De honden die we onderweg gezien hebben zijn jachthonden die buiten het seizoen hier worden gestald. Een soort caravanstalling voor jachthonden.

Trouwens die calorien zitten er al weer op hoor, want in Montone hebben we natuurlijk wel een cappuccino en een dolce genomen.

Ik spreek je…

 

To market or not to market…

Vandaag wilde Rob naar een plaatselijke markt, want dat was ons in dit deel van Portugal nog niet gelukt. Vandaag was de markt in Querteira. Ongeveer 20 kilometer hier vandaan. Wat blijkt dat plaatsje ligt aan zee. Niets bijzonders in een land met 1000 kilometer kust, maar in de zomermaanden in de Algarve betekent dat dat heel vrij Portugal naar de kust wil in de Algarve. Dus file rijden, gelukkig niet lang en we waren er snel achter dat de markt het niet zou worden. Dus we zijn weer richting huis vertrokken. De tussenstop in Loulé was erg positief. Leuke stad met erg mooi oud centrum, daarnaast ook een leuke lokale markt en niet toeristisch. Marple is mee geweest en dat is toch, voor ons, ieder keer weer een feest. Maar voor de Portugezen blijft het raar. Honden heb je in de tuin aan een ketting of ga je mee jagen. Als je een hond heb aan de lijn, ben je of erg rijk (en gestoord) of een zigeuner. Daar wordt erg op neer gekeken.

Vanavond zijn we naar een feira (feest) geweest. Het is het feest van de visser in Faro. Het hele Largo de São Fransisco was afgezet en er stonden honderden tafels en iedereen komt daar heen om te eten. Heerlijke lokale visgerechten staan er klaar om op te eten. Oesters, kreeft, krab en ga zo maar door. Het is niet goedkoop, maar wel erg lekker en wat mij opviel nauwelijks (tot geen) toeristen. Het was echt een feest van de lokale bevolking en men vond het erg leuk dat wij er waren, want er werd goed op ons gelet en bij het bestellen namen ze echt de tijd voor mij. Want zo toerist moet je natuurlijk wel een beetje aan de juiste gerechten helpen. Dus we hebben oesters en gamba’s gegeten en een soort couscous soep met schelpdieren er in. Een soort salade van zeevruchten en als toetje een amandelkoek voor Rob en chourros voor mij. Nou zijn we klaar voor een avondje doordrinken, want deze maaltijd staat als een klok. We kunnen zo mee op de vissersboot.

Tot laters…

Markt of toch niet…

Vandaag wilde Rob graag een markt zien in Portemão. Dit is ongeveer 50 kilometer van het huis. We zijn dus die kant op gegaan, maar helaas van een markt was geen sprake. Terwijl toch duidelijk aangegeven stond dat de eerste maandag van de maand er een markt in Portemão zou moeten zijn.
Op zich maakt het niets uit. De plaats was leuk en prima om even door heen te lopen. Marple was bij ons en dat is op zich al een feest. We hebben sushi gegeten voor de lunch en dat is hier ongelofelijk goedkoop.

Daarna zijn we op de terugweg gegaan. Maar via een omweg. Twee plaatsjes die het bezoeken waard zijn, zijn Alte en nog een plaatsje waar we de naam even van kwijt zijn…. Ik kom er op terug!

In Alte (geen familie van Der) zijn een aantal bronnen die de omgeving voor zien van o zo belangrijk water. Daar zijn we heen gelopen, maar Marple wilde er niet van drinken. Een vrouw met smaak, want er zwommen ook diverse visen in en dat is iets voor een kat en niet voor een hond.

Daarna zijn we doorgereden naar de tweede plaats met een naam waar ik nog op terugkom. Tegen de tijd dat we daar aankwamen was het gaan regenen en hebben we besloten om door te rijden en het stadje zonder bekende naam links te laten liggen (letterlijk). Toen we uiteindelijk thuis waren heeft het gegoten. Heerlijk, want het is nu niet zo ongelofelijk heet meer. Een dag respijt. Als het goed is, is het weer morgen beter. We wachten af.

Op het programma morgen staat Faro. En dan zonder Marple. Die zal zichzelf thuis moeten vermaken.

Tot laters…

Dat was schrikken…

Wij gaan elke avond lopen met Marple en dat hebben we gisteravond ook gedaan. Ach we gaan eens een andere kant op. We lopen rechtdoor in plaats van links af.

Wat blijkt? Het huis aan de overkant heeft niet alleen twee honden naast het huis staan, maar ook een stuk of vier achter het huis. Elk met zijn betonnen huisje en een ketting. Daarnaast waren er ongeveer 10 katten en een roedel ganzen en een stuk of wat pauwen.

en terwijl wij langslopen met Marple breekt de hel los! Alles begint te blaffen, te gakken en te pauwen. Het was alsof de wereld stopt met draaien. En toen we langs waren gelopen moesten we ook nog weer terug.

De mensen in het gehucht zijn allemaal wezen kijken wat dat voor herrie was. Ze weten nu in ieder geval dat er Nederlanders in hun dorp zijn komen wonen.

Vandaag?

Eerst het strand en dan gaan we thuis wat eten en eens in Nazaré kijken. Daarna misschien nog een keer strand. We hebben tenslotte niet voor niets een strand windscherm en strandkoepeltje gekocht.

Ik spreek je later…