Dag 16, update Matera en eten tussen de Italianen

Belofte maakt schuld…

De reis vandaag is prima verlopen! Naar Matera met zijn grotten woningen was prima te doen. Het zag er heel mooi uit en ik snap dat me in het verleden niet dood gezien wilde worden in Matera. De omgeving is de graanschuur van Italië. Het is er heet, groot en leeg. De plaats zelf is mooi, maar je wordt er niet vrolijk van. Nu is het allemaal opgeknapt en ziet het er vriendelijk uit met een glaasje bronwater en een ijsje, maar als je daar toch eens in een grotwoning had moeten overleven…. Ik weet het niet hoor…

De verdere rit naar Caserta ging eigenlijk ook prima… We hebben nog steeds geen schrammen en deuken toegevoegd aan de auto en dat mag beschouwd worden als een wonder in dit gedeelte van Italië.

Caserta… We weten het niet… Tot nu toe ziet het er een beetje verlopen uit. Ons hotel is mooi, maar omgeven door een hoog hek en de wijk er omheen is wat armmoedig, maar dat is niet ongewoon… Het paleis zou heel mooi moeten zijn.

Het eten van vanavond was een belevenis! I Masanielli staat bekend als de beste pizzeria in Caserta en wat blijkt het zit naast ons hotel. Er staat een rij…. Iedereen wil naar I Masanielli… Dus wij denken dat wordt hem niet… Laten we maar naar het hotel gaan. Ik vraag nog aan een man die net naar binnen is geweest hoe lang we moeten wachten…. 30 minuten is het antwoord… Ik zeg dat is te doen… Wij naar binnen om onze plaatst op te eisen… Blijkt dat ons tourist-zijn toch voordelen heeft… Of ze wilden gewoon van ons af… We mochten direct mee voor een plek terwijl er buiten nog heel veel mensen stonden te wachten… Filmsterren feeling!

De pizza's zijn echt heerlijk! Ik heb een pizza gehad die heb ik nog nooit gegeten! Brooddeeg met ricottavulling daar over een heen pancetta en 34 maanden oude parmezaanse kaas…

Ik ben nog in shock!

Ik spreek je…

Dag 15, rust en inpakken

Vandaag gaan we nog een dag genieten van ons zwembad en het heerlijke uitzicht op de hoogvlakte van Murgia.

Dan is het koffers inpakken voor de laatste lokatie van deze vakantie in Caserta.

We gaan vanavond groots uiteten bij een agriturismo in de buurt. Zij maken zelf hun olijfolie. Ze koken volgens de regels van de cucina povera. Het zal mij benieuwen!

Morgenvroeg gaan we hier weg en via Martera naar Caserta.

Ik spreek je…

 

Dag 11, Bari – op bezoek bij Sinterklaas

Vandaag gaan we op bezoek bij Sinterklaas in Bari, want daar ligt hij begraven… Tenminste voor zo lang het duurt want je weet maar nooit.

De goedheiligman heeft ooit begraven gelegen in Myra in Turkeye, maar daar hebben de vissers van Bari hem gewoon gestolen! Ik vermoed: heen gevaren, een beetje in de kerk waar 'ie lag geïnteresseerd rondgekeken en toen gewoon aan de haal gegaan met Sint Nicolaas. Het is wat proppen in je koffer, maar hij lag daar ook al een poosje dus veel zal het niet meer geweest zijn. Nu ligt 'ie dus in Bari. Ze hebben er een groot hek omheen gezet om een herhaling te voorkomen. Zij willen de goedheiligman natuurlijk niet verliezen aan een stel nederlandse touristen met een grote koffer… Want wij houden natuurlijk ook wel van een grafroofje of twee… Hij heeft wel een mooie Basiliek gekregen. De kerk stroomt elke dag vol! Met gelovigen vooral uit rusland en natuurlijk ook veel nederlanders. Die prompt hun schoentje neerzetten, wat iedereen weer heel raar vindt. De russen zingen voor de crypt van Nico. Heel mooi gregoriaans! Stil zitten te luisteren! Toen het klaar was draaien de mensen voor ons zich om en blijkt dat mijn collega Eline Peek te zijn. De wereld is gewoon erg klein! Later dacht ik we hadden even een selfie moeten maken voor de crypt van de goedheiligman… Dat had ons vast een extra groot sinterklaaskado opgeleverd.

Na het officiele gedeelte zijn we het oude gedeelte van de stad verder gaan bekijken. Bari Vecchio heet dit en is eigenlijk het oudste gedeelte van de stad. De bekende smalle straatje waar de huizen zo dicht op elkaar staan dat je uit het raam je buren aan kan raken. Volgens mij gaan ze op deze manier ook vreemd, want anders weet het hele dorp het!

Iedereen zit ook buiten op straat of zit op een stoel in de deuropening. Een beetje in de gaten te houden wat er allemaal gebeurd en wie er allemaal langs komt. Twee straten verder op weten ze al dat er twee grote touristen aankomen, dus maak dat je naar de kerk komt, want straks nemen ze Nico mee!

Een hoekje om en daar zagen we dat ze ook het vereren van de madonna niet vergeten waren, maar de kerk waar ze in stond had nog wat geld nodig voor de verdere opbouw… Misschien laten stelen en daarna terug jatten?

Weer een hoek om en daar zagen we een kerk waar ik heel graag lid van zou willen worden…

Ik hou me verder stil en zing een mooi lied voor de grote Salumi-worst…

Ik spreek je later…

 

Dag 10, zondag – rustdag

Hier in het verre zuiden is de zondag nog heilig. De winkels zijn dicht en het openbare leven komt tot rust, behalve in de koffiebarretjes en de eetgelegenheden. Hier wordt hard gewerkt! Wij hebben vandaag ook een rustdag gehouden en hebben niet veel gedaan. Behalve zwemmen en eten en drinken… Mijn huisarts heeft gezegd dat ik veel moet drinken. Dus dat doen we dan maar. Veel water, maar ook af en toe een biertje.

Aan het einde van de dag zijn we naar de lokale pizzeria gereden en hebben daar een heerlijk pizza gegeten. Om half 8 waren we natuurlijk wel weer de eersten… Je blijft tenslotte tourist!

Een lokaal biertje en een heerlijke lokale pizza!

Ik ben aan het uitbuiken en spreek je morgen…

Dag 8, Lecce en wraak

Vandaag zijn we 80 kilometer verder naar het zuiden gereden naar de plaats Lecce (spreek uit: Letsje). Een mooie plaats met veel kerken en mooie straatjes. Heerlijk om te slenteren en te kijken. Slenteren moesten we, want het het was 37 graden vandaag! Dan is hardlopen geen optie. Al doen diverse Italianen zeer sterke pogingen om dit te weerleggen en te gaan joggen met deze temperaturen! Ik verklaar ze voor gek, zij zelf waarschijnlijk niet!

Maar goed de kerken…

Sober en toch heel mooi en sterk in de uitstraling. Veel marmer bewerkt in mooie lijsten voor schilderingen. Dit schijnt helemaal pugliaans te zijn… Ik ben geen kerkexpert, maar indrukwekkend was het wel.

Een kaarsje aangestoken voor mijn vader! Heeft iets om het zo in stilte te doen. Even stil te staan bij de stilte die er is….

Na de kerken was er ruimte om rustig te shoppen. Rob wilde graag naar zijn favoriete winkel, de Coin. We hebben diverse winkeltjes bekeken en ze hebben veel kunstenaarszaakjes met de meest mooie en vreselijke kunstvoorwerpen.

Dan was het tijd om te lunchen. Puglia is een arme provincie en hun keuken staat bekend om zijn arme stijl. Het heet ook wel “Cuicina povera”' of te wel de arme keuken. Er werd veel met brood gekookt en er zijn veel gerechten met orgaanvlees. Ook paarde(n)vlees werd veel gebruikt. Nou heb ik persoonlijk een hekel aan paarden, want ze schijten in Leusden de hele fietspaden vol. Dus toe ik een gerecht met Paarde(n)vlees zag was de keus voor mij gemaakt: Wraak! En het was nog heerlijk ook!

Als bijgerecht had ik zoetzure uien. “Cipole agridolce”

Ziet er niet uit, maar heerlijk!

Vol gegeten en gedronken zijn we richting de auto gekropen…. Heel langzaam… En toen naar huis voor een heerlijke zwempartij!

Morgen gaan we naar de Trulli!

Ik spreek je morgen…

Dag 5, Salerno en de Amalfi kust

Vandaag we de omgeving aan het bekijken. We gaan naar de plaats waar we de hele tijd op uitkijken: Salerno. Een hele mooie stad met een zeehaven. Ik benoem het omdat het niet normaal is dat een stad met een zeehaven mooi is. Het heeft vaak iets hards en ruigs, maar Salerno is de uitzondering en mooie plaats met een mooi centrum en erg vriendelijke mensen. De duomo(kerk) is erg mooi, maar helaas geen kaarsjes…

 
Daarna zijn we langs de Amalfi kust gereden. De ss163! Beroemd en berucht! Beroemd om zijn vergezichten en uitzichtspunten! De liefdelijke dorpjes vastgeplakt aan de afgrond boven de zee. Berucht om de kronkeligheid van de weg en de vele ongelukken, omdat italianen nou eenmaal niet kunnen rijden. Behalve hard en roekeloos.

Onderweg zijn gestopt voor de lunch bij een barretje. Mannetje alleen die de bar runt en die heeft ons een heerlijke paninni inelkaar gedraaid met lekkere mozzarella uit deze streek (de beste van Italië).

Ik spreek je later….

 

Dag 21 Update, Da Michelle

Wij zijn net terug van het avondeten en lopen met Marple.

Het was weer een belevenis. Op 15-8 gaan veel italianen uit eten en is het in restaurants erg druk. Als je geen reservering hebt kom je meestal niet aan de beurt. Behalve als je een goed hotel hebt….

Pizzaria Da Michelle is een familie pizzeria die al sinds 1922 pizza's bakt!

Het was een belevenis om er te zitten. Gecontroleerde chaos is het enige wat ik ervan kan zeggen. De pizza's zijn klein en wat dikker en erg lekker! Geen light menu!

Ik spreek je…

 

Dag 21, Vertrek en lunch bij Angelo

Vandaag zijn we begonnen aan de terugreis naar het noorden. Het is een natte dag geworden. We hebben veel regen gehad onderweg. Italianen kunnen niet omgaan met regen tijdens het rijden. Ze gaan in paniek op de rem en alle lamoen van de auto gaan aan. Remlichten, alarmlichten, mistlichten en breedstralers. Daarna denken ze dat het een goed idee is om midden op de snelweg te gaan staan omdat het een “beetje” regent.

Bij Angelo in Piemonte hebben we onze wijn opgehaald die hij even voor ons heeft opgeslagen. En we hebben bij hem geluncht. Het is namelijk vandaag Maria Hemelvaart en dat betekent dat iedereen vrij is en dat iedereen uiteten gaat

Nu zijn we in Turijn. In het hotel “Principi di Piemonte“. We hebben een gratis upgrade gekregen naar een junior suite en kijken vanavond uit over de stad!

Morgen zijn we nog hier en dan gaan we maandag verder door naar het noorden.

Ik spreek je…