Dag 18, naar huis, naar huis, zei Duimelot….

Vandaag gaan we weer naar huis.

We moeten onze auto rond 11.00u inleveren. Hopelijk gaat dat allemaal goed en kunnen we zonder problemen door naar het vliegveld. Het inchecken stopt om 12.20u en we vliegen rond 13.20u weer richting nederland. We vliegen met vluchtnummer EZY4891. Klik hier om onze vlucht live te volgen!

Wat heb ik deze reis geleerd?:

  • De Italianen in het zuiden rijden nog vreselijker dan de Italianen in het noorden.
  • Het brood in Puglia is heerlijk en veel beter dan het brood in de Toscane.
  • Je kan je zonnebril als je hem niet op je neus wil hebben ook onder je kin kan hangen. En dan heel serieus met je vrienden kan blijven praten. Je kan ook mensen in de winkel helpen op deze manier.
  • Puglia is de moeite waard!
  • De zon schijnt altijd in Italië.
  • Pizza's kunnen nog lekkerder zijn!

Tot een volgend uitje….

Ik spreek je…

Dag 2, Pompeii

Onze vlucht was vertraagd en het duurde allemaal wat langer dan gehoopt, maar uiteindelijk zijn we aangekomen in Napels.

Ook hier was het weer, voor de tijd van het jaar, van slag. Wat wel lekker is voor de overgang, maar het vakantie gevoel een beetje te niet deed. Het regende!

De autoverhuur was een ervaring die we maar al te goed kennen. Ongeïnteresseerd personeel die het belangrijker vinden om met hun collega te praten en op de mobiel te kijken dan de klant goed te helpen. Europcar heeft hier echt nog wel iets te leren. Toen we eindelijk de auto hadden waren we zo afgestompt dat we eigenlijk alleen maar weg wilden. Het was al donker en het miezeren was overgegaan in regen. We hebben de auto niet meer gecontroleerd. Later blijkt dat dit dom is.

De rit naar Pompeii is goed verlopen, maar hadden direct weer door dat italianen zodra het regent niet meer auto kunnen rijden.

Bij het hotel komen we bij het uitstappen er achter dat de linkerspiegel stuk was. Wij balen! Dat hebben ze niet gezegd bij de balie. Godsamme!

Wij bellen met het kantoor. Het antwoord is: als je van het plein bent afgereden, dan is de auto van jou… Genaaid dus! Ondertussen is het half tien en we hebben nog niet gegeten. Dat gaan we nu eerst maar eens doen. Ons verlies dan maar nemen.

Pompeii (het nieuwe gedeelte) is een grote touristtrap. Goedkope gokhallen en minder goede restaurants. Ach de pizza is binnen te houden en is beduidend beter dan die van de Appie. Dus klagen doen we niet. We zijn gesloopt en moe, dus we gaan richting bed.

Tijdens het in slaap vallen realiseer ik mij dat ik iets gelezen heb over een linkerspiegel in het contract. In het nederlands… Blijkt de spiegel en andere krassen gewoon op het contract te staan… Dat hadden ze wel eens mogen zeggen. En ik had het beter moeten checken!

De volgende dag zijn we vroeg opgestaan en hebben vroeg ontbeten. Op naar de ruïnes. Er komen namelijk hele busladingen op af en dan kun je beter vroeg beginnen. Dan heb je een beetje ruïne voor jezelf.

De eerste twee uurtjes waren heerlijk rustig. We hadden Pompeii bijna voor ons zelf! Daarna lieten ze bus lading na buslading Chinezen los in Pompeii. Ze klommen overal op (wat niet mag), ze schreeuwen de hele toko bij elkaar (wat niet erg netjes is) en ze spugen heel Pompeii onder (wat erg goor is). Ze zeggen wel eens dat wij Nederlanders in het buitenland te horen zijn…. Bij de chinezen vergeleken… Zijn wij muisjes!

Rond 12 uur waren we klaar met het hele circus en zijn we in de auto gestapt richting Vietro sur Mare. 20 minuten rijden. Het ligt in de baai van Salerno.

De blauwe stip dat zijn wij!

Het hotel is heerlijk. Mooie kamer met uitzicht op zee. Het ontbijt is erg goed en we zitten met uitzicht over zee op de eerste rang!

Vandaag gaan we niet zo veel meer doen. Een beetje rondkijken in het dorpje en ergens gaan eten op de n duur… Eerst aan de aperativo!

Ik spreek je later…

 

Dag 19, update

We zijn aangekomen. Na meer dan 7 en half uur (we moesten nog een heel stuk omrijden) rijden van boquette naar Panama Stad zitten we in onze loft in Casco Viejo. Het oude deel van Panama Stad. Dit is de plek waar de eerste europeanen zijn gaan wonen. Het is een heel sfeervol gedeelte van de stad veel kleine steegjes met een richtingsverkeer. Veel hoekjes en gaatjes. Dan is zo bakbeest echt een ramp! Okay zonder probleem rijd je elke voetganger onder de voet, maar dat is volgens mij niet de bedoeling. Al kijken ze er hier niet vreemd van op. Na een aantal telefonische hulplijntjes (met dank aan Johan's simkaart… Die Rob eerst een beetje onzin vond) hebben we het dan eindelijk gevonden. We hebben wel vier keer hetzelfde rondje gereden. De mensen die aan de kant van de weg zaten herkenden ons al en begonnen vrolijk naar ons te zwaaien. Als we nog een rondje hadden gedaan, waren we vast en zeker uitgenodigd voor de koffie…

De auto staat… Het huis is geweldig en de wijk is leuk! Ik ben kapot van het rijden (en nog steeds een beetje aan de race). Morgen gaan we naar het Panama Kanaal en hier de boel een beetje verkennen.

Ik laat jullie alleen met het uitzicht van onze bank en uit ons raam!

Ik spreek je later…

 

Dag 17, probleemje…

Okay vandaag een korte update. Niet direct schrikken! Nee, we zijn niet de hollandse meisjes nagelopen en verdwenen.

Ik heb waarschijnlijk ergens de afgelopen dagen een bacterietje opgelopen. Ik ben wat aan de dunne en voel me een beetje moe. Ik hoop dat het, zoals onze eerste gastheer Robert zei, de one-day-bug is. We gaan het zien.

In het kort:

  • Op tijd vertrokken in de regen! Zag er stoer uit!
  • Watertaxi's verliep allemaal soepel, al wordt je wel genept waar je bij staat.
  • Auto was er nog, maar wel een beetje een lege band. Opgepompt en goed
  • Verkeerd gereden. Zaten bijna in Costa Rica!
  • Om 14.00u aangekomen bij Terry en Hans.
  • Boquette bekeken. Valt een beetje tegen na alle positieve berichten die we hadden gehoord van B&C.
  • Pizza gegeten bij een plaatselijke hut. The Ricos. Vette amerikaanse versie… Goed voor de darmen zullen we maar zeggen.
  • Nu zitten we op veranda naar de honderden vogels te luisteren!

Ik spreek je later…

Dag 17, Naar Boquette

Vandaag gaan we weer verhuizen. Onze tijd aan zee zit er op! We gaan de koelte van de bergen opzoeken. Eerst met de watertaxi van Bastimentos naar Bocas Town en daarba door naar Almirante. Dan gaan we weer over in onze “eigen” auto naar Boquette. Een reis door de bergen richting de hoogste berg van Panamá.

Ik spreek je later…